ЗАЙЦЪВА КАПУСТА ж. Кісліца звычайная. Ръбяты лі пня нървалі зайцъвый капусты.
ЗВАНЕЦ м. Званец летні. Званец аш шашчыць [шапоча], як высъхніць.
ЗЁЛКІ мн. зборн. Зёлкі. Заўтра Купала, пойдзім зёлкі зьбіраць і Купала піяць.
ЗЯЗЮЛЬКА ж. Ятрышнік. Зязюлькі вясной цьвіцядзь, болі на мокръм яны. Вун зязюлька — шышъчка красівінькъя.
ЗЯЗЮЛЬЧЪН ЛЁН м. Зязюлін лён. Зязюльчън лён— красівінькъя тръва, нібальшэнькъя тъкая.
ІВАНЪВА ГЪЛЪВА ж. Званочак персікалісты і гарычка лёгачная. Іванъву гълаву ў цэркві сьвеньцюць нъ Івана.
КАЗЛЫ мн., КАЗЁЛ м. Казялец едкі. Казлы па пожніх, пъ лугах, пъ лахчынъх растуць, горкіі, цьвяточкі на іг жоўтъі.
КАТОК м. Катах. Ужо каткі ръспусьцілісі нъ лазе.
КІЁЎКА ж. Чорны катах рагозу. Нашто вы, ръбяты, пъраськідъвълі кіёўкі па ўсім пънадворку?
КІЁЎНІК м. зборн. Чорныя катахі рагозу. Ты дъ кіёўніку ні далезіш, вады па бруха.
КІЛБАСКІ мн., КІЛБАСКА ж. Суквецце на бярозе, алешніку. Відзіш, якіі кілбаскі вісяць нъ алешніку.
КЛАПОЎНІК м. Клапоўнік. Клапоўнік клъпамі сьмярдзіць; я як лён ірвала, дък нанюхълъся яго.
КЛЕВІР м. Канюшына. Кусок клевіру ў мяне лі дарогі.
КЛУБНІК м., КЛУБНІКА ж. Клубніка. Дзьве кашолкі клубніку нъ бъзар зънісла. Клубнікі многа сёліта ў нас.
КЛУБНІЧНІК м. Клубнічнік. Які клубнічнік, яг гай, а ягът сёліта дзе-нідзе — і чаго так?
КМІН м. Кмен. Пайдзём у кмін у руччэй [схіл яра, ручая].
КОНСКІ ШЧАВІЛЬ м. Конскае шчаўе. Ні нънасіці ў пънадворък конскъга шчаўлю, ён дужа нъсіваіцца.
КРАПІВА ж. Крапіва. Во як крапіва зглушыла вашу старъцу [старую сялібу].
КРОП м. Кроп. Атарві кропу ў хъладнік.
КРУГЛЕЦ м. Асака са сцяблом круглай формы, якая расце на сухіх месцах у лесе.
КРЪВАЎНІК м. Крываўнік звычайны. Кръваўнік
80 👁