і інш.). На дварэ такі марос, а ён хату расхляпесьціў — закрывай барджэй. СПАНАТРЫЦЬ зак. Панадзіцца. Братко ты мой, парай, што рабіць: наш прымак спанатрыў на абет два разы прыходзіць, хоць ты махалам махай. УБЛАГАЦЬ зак. Перахітрыць. Хадзілі ў госьці ўсім кагалам, паддобрываліся, як маглі, пакуль сына ні ўблагалі. Цяперачы й носа ні патыкаюць, а ні то кап памаглі што. УЛЯЛЮШЧЫЦЬ зак. Даць (кухталя, бізуна і г. д.). Пашоў наш Лёнак у госьці да дзеўкі ў суседняе сяло, а яму дупцоў улялюшчылі. УПІЛЯСІЦЦА зак. Закахацца. Калі, браце, упілясіўся так моцно, то трэбо жаніцца, нідзе ні дзенесьсе ад гэтага зелья. УПЭЙКАЦЬ зак. Згубіць. Такую ручку ўпэйкаць! Я ш за яе аш тры рублі дала. УСАНАБОЖЫЦЬ зак. Выгадна ўладкаваць. Алеся ўсё ш такі ўсанабожыла дочку ў горат. 2. Выдаць замуж. Рыгорко дзьве дачкі ўжэ ўсанабожыў, але ш ашчэ тры мае. УТРУБІЦЬ зак. Змарнаваць. Трэбо ш столько грошэй утрубіць? Чаму ш ты галаву сваю ні ўтрубіў!? ХАЎКАЦЬ незак. 1. Моцна дыхаць. Ну, што хаўкаеш? Трэ было больш насіцца, можэ саўсім зваліўсе п. 2. Пазяхаць. «Ні хаўкай тут над вухам!» — «Дай божэ, кап мой хаў ды на цябе напаў!» ЦВІЧЫЦЬ незак. Павучаць. Колькі ні цьвічу свайго школьніка, а яму, што анучай па сьцяне. ЦУРКАВАЦЬ незак. Драбіць; перагрызаць (пра мышэй). Пайдзі вазьмі дзе ката, ато мышы цуркуюць салому астатню. ШАВЯРДЗІЦЬ незак. Гаварыць абы-што. Нешта шавярдзіць сам сабе — от шавярда! ШРАЙБАВАЦЬ, ШРАЙБЭЛІЦЬ незак. Пісаць (асабліва пра першакласніка). Ну-ка, пакажы мне, першачок, што ты тут шрайбуеш. Ты панімаеш, шрайбэліў, шрайбэліў — аш п'яць лістоў нашрайбэліў! ШЧАБОЎКНУЦЬ зак. Сказаць, кінуць рэпліку. Дома дык усе героі, а ноч'ю ў лесі ходзь бы слова хто шчабоўкнуў.