г) Хто чужога жадае, часта (часам) сваё пакладае. Fed., 362. Чужое сваім не заві. Рапан., 241. За чужое і чорт карае. Fed., 70. Сам не давай і чужога не бяры. М. Бандарэнка, 1966, Маз. 13.3.29. Сваё не забывай, а чужога не замай. Ром., Зап., III, 231. Чужога не руш, свайго не папускай. Fed., 70. а) Свайго не папушчай і чужога не давай. Dybow., 18. б) Свайго не папушчу, а чужога не хачу. Fed., 295, 70. Жывем — не матаем, чужога не хватаем, свайго не 'дстаўляем. Добр., Смол., 36. У чужым свайго не найдзеш. А. Фядосік, 1962, Капатк. 8.1.76. Ты па чужое, а чорт па тваё. Fed., 70. Кідай сваё харошае — дзелай маё худое. Добр., Смол., 133. Сваё лычка лушчы чужога раменца. Шейн, II, 481, Слуцк. п.; Fed., 295. а) Лепш сваё лычка, як чужы рамушок. Fed., 172. Лепша свая лежня за чужую калбасу. Ворожб. Лепша сваё ніж дзядзькава. Fed., 295.