Старонка 41
◀ / 289 ▶
4. Дысіміляцыя дд у нд, нн у дн: андаць, андалёк, сяднік, содна. 5. Прыстаўка пера- ў некаторых словах вымаўляецца як пара-: параначаваць, параабуцца, параадзецца, парастало, парагрэўса, парайсьці, параважыць. 6. Асобныя словы адрозніваюцца ад літаратурных некаторымі асаблівасцямі, не звязанымі з фанетычнымі і марфалагічнымі заканамернасцямі гаворкі: зыскаць — сыскаць, трумаць — трымаць, згараць — узараць, бланка — бланк, бутэлка — бутэлька, гамзоль — камзол. АБРЫЗЛЫ прым. Кіславатае (малако). А чаму гэта на стале малако абрызло стаіць? АБЭЛГА ж. Паклёп. Ні слухайця вы яе, гэта ш яна на нас абэлгу склала. АЖНУ часц., злучн. Аж, ажно. Ажну ні верыцца, што такая дзяўчук і ні паступіла [у інстытут]. Хацеў, каб ізну пер'ячко каля яго абіралі, ажну ні вышло. АЛЁС м. Балота, мокрая сенажаць. Кажны гот на альсе сено рабілі, а гэты гот на санажаці далі. АПАРАЗІЦЬ зак. Растрывожыць, патрывожыць. Апаразіла нізнарок скулу, ціпер во баліць, ажну ні магу. АТПАЛЧЫЦЬ зак. Аддубасіць, адлупцаваць (неабавязкова палкай). Калі яшчэ хоць рас улезяш ні ў сваё дзело, атпалчу я цібе, як каня. БА злучн. Бо. Падворак ляпей за ўсё мясьці дзяркачом, ба ён добро выдзірая ўсё. БАГНО н. Багна, мокрая сенажаць з мноствам купін. Ягады жураўліны на багне растуць. БАТЛАШКА ж. Біклага. Андрэй кажны рас бярэ с сабой на санажаць батлашку малака ці вады салоджанай. БЗЫКАЦЬ незак. Гыркаць, груба адказваць (пра чалавека). Малая яшчэ ты вырасла, кап так бзыкаць старэйшаму чалавеку. БЛЮЖДЖАЙ м. Асака светла-зялёнага колеру, якая пачынае расці ранняй вясной. Пажану сваю цялушку на блюжджай. БРЫНДА м. і ж. асудж. Чалавек, які сланяецца, ходзіць без мэты і справы. От і брында гэта Машка: лазіць с хаты ў хату, а гарот яе зарос, як лес. БУЧА ж. Буч. Ціпер акрас рыба нярастуя, та давай каля берага бучу паставім.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
80 👁
◀ / 289 ▶