ВЫРЫВАЦЬ (ВЫРВАЦЬ) З ГОРЛА. Дамагацца свайго любымі сродкамі. Ты чаму мне выхады ні запісаў? Я ў цябе іх з горла вырву! Заполле Кос. ВЫСАЛАПІЦЬ ЯЗЫКА. Сказаць не падумаўшы. Ты нашчо высалапіў языка? Хто цябе прасіў? Прайшло б, і ніхто ні знаў бы, шчо цяля прапало. А так плаціць будзям. Жамайдзякі Міл. ВЫСАХНУЦЬ НА НІТКУ (НА ТРЭСКУ, НА ЦЕНЬ, НА ШЧЭПКУ). Зблажэць, схуднець. Суседка з бальніцы прыйшла. Убачыла, то не пазнала – высахла на нітку. Размеркі Стайк. ВЫСКАЛЯЦЬ (ВЫСКАЛІЦЬ) ЗУБЫ. Смяяцца, рагатаць. Прышла палоць буракі, то палі, а ні ты ано зубы выскаляяш. Гошчава Стайк. ВЫСМОКТВАЦЬ (ВЫСМАКТАЦЬ) КРОЎ. Мучыць, эксплуатаваць. Рабіла дояркаю ў калхозі, рукамі даіла, па калено ў гразі хадзіла, усю кроў маю высмакталі, ніякаго здароўя німа, а пенсія – курам на смех. Альшаніца Квас. ВЫСОКО ЛЕТАЦЬ. Важнічаць, ганарыцца. Высоко ты, сусед, летаяш, начальніком стаўшы, глядзі, каб нізко ні ўпаў. Скураты Квас. ВЫХОДЗІЦЬ (ВЫЙСЦІ) З ГАДОЎ (ЛЕТ). Так скажуць пра жанчыну, у якой наступае клімакс. Збіраюць зёлкі толькі тыя жанкі, шчо з гадоў вышлі. Тады гэтыя травы памоцныя. Маладым збіраць ні можно. Альшаніца Квас. ВЫХОДЗІЦЬ (ВЫЙСЦІ) З СЯБЕ. Траціць самавалоданне. Плача ўнук, аж з сябе выходзіць: ні ўзялі мужчыны з сабою на балото. Була Міл. ВЫХОДЗІЦЬ (ВЫЙСЦІ) НА БЕЛЫ СВЕТ. Ачуняць пасля доўгай хваробы. Два месяцы ў бальніцы была, ано сёні на белы свет вышла, аж галава закружылася. г.Косава. ВЫХОДЗІЦЬ (ВЫЛАЗІЦЬ) НАВЕРХ, ВЫЙСЦІ