КІДАЦЬ (КІНУЦЬ) КАМЯНЬ У АГАРОД. Падкусваць, насміхацца. Ты жыць ні будзяш, як камяня ў мой агарод ні кіняш: усё на падкусах жывеш, а яшчэ разом у школу хадзілі. Гічыцы Ягл. КІДАЦЬ (КІНУЦЬ) КОСТКУ. На пэўны момант задаволіць патрэбы. Даў сто рублей, кінуў костку, ды думаяш, што гэто ўсё? На аліменты буду падаваць! Дзяцей апранаць, карміць трэба. Я адна надрывацца ні буду. г.Івацэвічы. КІДАЦЬ ТО Ў ЖАР, ТО Ў ХОЛАД. Трэсціся, калаціцца ад перажывання. Сказаў, шчо прыедзя сёні ранянько. Ужэ вечар, а німа. Стаю во з вамі, а ўся дрыжу: кідая то ў жар, то ў холад, дзе падзеўся? Бялавічы Кос. КІДАЦЬ У ДРЫЖЫКІ. Моцна змерзнуць. Такі мароз на дварэ, пакуль управіўся па гаспадарцы, то ў дрыжыкі кінуло. Альшаніца Квас. КІЁМ НІ ЗАГНАЦЬ. Не прымусіць. Рэчка замерзла, то дзяцей у хату кіём ні загоніш, да цямна катаюцца на лёдзі. Грыўда Міл. КІЁМ (КРУКОМ) НОСА НЕ ДАСТАЦЬ. Не даступіцца (пра ганарліўца). Столькі гонару ў чалавека – кіём носа не дастаць. Гошчава Стайк. КІЙ (ПАЛКА) З ДВУМА КАНЦАМІ. Г.зн. нечыя дзеянні вымусяць да супрацьдзеяння. Ні палохай мяне кіём, кій з двума канцамі. Чапляяшся ты да мяне, прычэпяцца і да цябе. Альшаніца Квас. КІЛА БУРКЛІВАЯ. Бурклівы чалавек. Сціхні, кіла бурклівая, людзі ў хату ідуць. Бусяж Міл. КІНУЦЬ КОСТКУ (КОСЦЬ). Даць адчэпнага. Палучка малая, і тую ні даюць. Кінуць костку – авансу рублёў пяцьдзісят, і жыві як хочаш. Яглевічы Ягл. КІЎНУЦЬ ПАЛЬЦОМ. Даць зразумець, намякнуць. Каб я ано пальцом кіўнула, ён адразу да мяне прышоў бы жыць. г.Косава. КІШКА ЗА КІШКУ ЗАЙШЛА. Пра моцнае ад