Егімора, гімора — пачвара; яшчэ — непрыгожая жанчына. Спі, неслух, а то егімора прыдзіць. Анця — гімора чыстая, а глядзі ты, якога хлопца забратала. Еданіна — ежа, едзіва. Еданіны было — хоць пуза распяражы. Еджанае — тое, што ўжо елі, спытвалі. Смятана ў слоіку няеджаная, запраўляй халаднік. Езданіна — язда, паездзіны. Лепі дрэнная езданіна, нячым добрая хаданіна. Ёменка — бульба на спажытак. Еменка на емя, а семенка на семя. Ендза — хто енчыць. Ад гэтай ендзы й сам заплачаш. Енкат — енк. Каго ўжо там б'юць, што енкат такі стаіць? Есціся — зацята брахаць, звадзіцца. Усю ноч сабакі еліся, не давалі спаць. Ешчы — добры на ежу. Парасёнак папаўся ешчы, нейкая скварка к зіме будзіць. Ёкат — екатанне. Хваціла ёкату, пакуль яго ўгаманілі. Ёлкае — гаркаватае. Леташняя сала ўжо ёлкае, ялчыць на языку. Ёўня — халодная гаспадарчая будыніна. У хаці, як у ёўні. Жабурынне — жабіна ікра. У жаб нораст пачаўся, жабурыння поўная сажалка. Жаласнік — той, хто спачувае, жалее. Жаласніца знайшлася, хочаць заплакаць, ды ня ўмеіць.