Бягок — бягун, быстры. Такі ўжо бягок, што ўсюдых дападзець, усюдых паспеіць. Бядзіць — турбаваць, непакоіць. Мне адно бядзіць, як гэта канцы з канцамі звесці. Бяздолле — нешчаслівасць. Закурыўся а дробненькі дожджык Ды па чыстым полю. Зажурыўся мой татулька Па майму бяздоллю. Бязлюднік — нелюдзімы. Бязлюднік і свайго голасу ня любіць. Бязручыца — няўмека. Такая бязручыца — ні пашыць, ні памыць. Бялюсь, белюсёк — бялюткі, выпешчаны, дагледжаны. Сынок мой, белюсёк мой, хоць нагледжуся на цябе. Бярно — бервяно. Бярно ў бярно — аж звініць, усе бёрны здаровыя. Бярэннік — хто бярэ. Было б што даць, а бярэннікаў знойдзіцца. Бяспецкаль — кепскі ўмец, няспрытны. Бяспецкаль толькі псуець усё. Ці ж бяспецкаль можаць нешта людскае зробіць? Бясштэннік — бедны, хто нават штаноў не мае. Бясштэннікі ў калхоз ціснуліся, каб ср.ку прыкрыць. Вабіць — прыманьваць, прыцягваць. Ляснік быў, як на ваўкоў ішлі, ён выў ваўком, вабіў іх. Вавіла — мужчына, муж. Вавіла ёсь, дык і дзеці ёсь. Ваган — тоўсты, пуцкалаваты малы. Сядзіць ваган, як маленькі пан.