Юга — завіруха, кудаса. У хаце ў нас Бог жывець, а на вуліцы такая юга — свету белага не відаць. (Украінскае юга — сухі туман, імга, мроіва.) Юлёвы — фіялетавы. Капу пахварбавалі ў юлёвае. Юр — жарсць, пал. Каму тое, каму сёе, а мне юр на ўме. Юргіня — вяргіня. І юргініну ўторкнула, усё ж букет весялейшы будзіць. Юрок — ваўчок; яшчэ — юрлівы, жыгун. Малы круціць юрок і сам, як юрок, круціцца. І гэны юрок бегаіць, як кнурок. Юрыць — распальваць жарсць. Калі юрыць, дык і пад хвастом гарыць. Юхтовікі — юхтовыя боты. Да калхозаў юхтовікі былі ў кажнага. Ён сабе юхтовікі справіў, ходзіць цяпер панам, і лёгка, і нага сухая. Явіцца — нарадзіцца. Ягняткі явіліся, бяры ягнёнка гадуй. Яглівая — звяглівая, з'едлівая. У яглівай цёткі талент на плёткі. Ягнятнік — воўк, які палюе на ягнят. Як панадзіўся ягнятнік, усіх ягнят перарэзаў. (Адпаведна «спецыялізацыі» — гусятнік, жарабятнік, кабылятнік, канятнік.) Яджгур — ёрш. Прыдзіць пара, падпусцім і яджгура (падколка). Ядленец — ядловец. Ядленцу ў цяпельца кініш — дым салодкі йдзець. Ядлівы — які смачна есца. Сена гэта ядлівае, шкода, што малавата яго.