Напраўду — сапраўды. А Стахван і напраўду сабраўся з'ехаць адсюль. Напуціць — наставіць; яшчэ — нацкаваць. Хоць ты яго напуць, а то нікога ня слухаіцца. Сабаку напуцяць, дык свайго можаць узяць. Напушчонік — хто напускаецца, чапляецца. Што ты да мяне, напушчонік, чэпішся? Напытаць — даведацца. Хадзіла ў сяло напытаць, можа, дзе хату прадаюць. Наразуміць — навучыць, падказаць. Нехта наразуміў яе напісаць. Нараснік — кустоўе, зараснік. Усё зарасло гэтым нараснікам — не прайсці. Нараток — сплеценая з вялікімі вочкамі торба, куды клалі каню сена (аброк). На чужы раток не накінеш нараток. Нарва — няпрошаны чалавек, нахабнік. Нарвецца нейкая нарва — і кукуй. Нарок — нараканне, дакаранне. Хоць бы нарок які быў, усё малако прынялі. Нарошч — паўтор, заход, раз. Як Салівея хавалі, хаўтуры ігралі ў два нарошчы. Нарэдчас — зрэдку. Нарэдчас дык і добра троху выпіць, думкі перамяніць. Хоць нарэдчас згадзіцца ягоная помач. Насатка — насоўка. Хоць насаткай вытрыся. Наследаваць — наслядзіць, пакінуць сляды. Толькі падлогу памыла, а ён раз — і наследаваў. Насоў — апранаха, халат. У мяне насавоў балесь ведаіць колькі. Насоўма — нахабна, жывасіллю. Ніхто яго ня просіць, а ён сам насоўма лезіць.