БАБКОВАТЫ прым. 1. Падобны да бабы. Ну й чоловек, бабковаты, як баба. Любавічы. 2. Стараваты на выгляд. Бабковата дзеўка, бу стара. Луткі. Бабковаты некі стаў, зогнуўса, не йдзе, а сунецца — ці то от беды екое, ці то от хворобу. Пагост. Бабковаты від, а сама молода. В. Малешава. 3. Нізкі, прысадзісты. Вішэнька бабковата. Сосонка бабковата на пешчаной земле. Верасніца. БАБОК м. Адуванчык, дзьмухавец. Луткі. БАБОНЬКА ж. Бабуля. Ох, бабонько, ох, хорошэ! Запясочча. Бабонькі, а шчо гэта за чоловек! Хільчыцы. БАБОХНУЦЦА зак. Бабахнуцца, упасці. От, пэрэвалісса й бабохнесса, мамонько, ты мое голубонько! (на дзіця). Мачуль. БАБОЧКА ж. 1 памянш. да б а б у л я. Ленка, ладочкі, ладочкі! Побіліса бабочкі! В. Малешава. Ох, бабочко, ці ето я, не я к тобе й госценькі пріехала, шо ты вочкі закрыла да на мене гледзець не хочэш! (з пахавальных галашэнняў). Пагост. 2 памянш. да б а б к а 4. Як багато бабочек леціць у хату, то будзе дрэнно — нехто помрэ. Запясочча. Бабочок на цветах морэ. М. Малешава. 3 памянш. да б а б к а 3. Бабочкі молодые по берэзнічку ростуць. Цераблічы. Бабочкі жарыць самые хорошые грыбы. Мачуль. 4. Фіялка. Аздамічы. △ М е д о в у е б а б о ч к і. Жоўтыя або чырвоныя матылькі. Існуе прыкмета, калі ранняй вясною шмат медовых бабочок, то говораць, шо мед будзе, а як белых,— то будзе молочнэ лето. В. Малешава. БАБСКІ прым. Бабскі. Бабскіе водзікі ім показалі. Цераблічы. БАБУСЯ ж. Персанаж у карагодзе. Неку бабусю спевалі, як гулялі весной. Сямурадцы. △ Г у л я ц ь у б а б у с ю. Вадзіць карагод. Хачэнь. У цэнтры карагода стаялі тры дзяўчыны, а пасярод іх сядзела на кукішках бабуся (іх узросту) і трымала ў правай руцэ тычку з прадзівам на канцы. Карагоднікі, пабраўшыся за рукі, спявалі пра гарэлку, пра розныя стравы і ўсё палохалі групку ў сярэдзіне карагода, што забяруць сабе бабусю: А му гарелкі набером, собе бабусю забером! Тройка ў крузе адказвала: А му гарелку поп'емо, своей бабусі не дамо! Сямурадцы. БАБУШКЕРА ж. зневаж. Старая жанчына. Пойду погледжу, куды пошла гэта бабушкера. Цераблічы.