юцца. Волос, як боліць, не зажывае доўго на палцы, то его вуліваюць. Сямігосцічы. Ні по волосу. Ані гуку, ані руху. Такая цішына, шчо дажэ ні по волосу! Дварэц. Духоцье і ціхо, ні по волосу! Луткі. Кругом ціхенько, ані по волосу і не шэлегне! Там жа. Дзеці, ні по волосу! Сямігосцічы. ВОЛОСАТНІК м. Вадзяная расліна з доўгім сцяблом і невялікім лістом, які ляжыць на вадзе. Запясочча. ВОЛОСНЯ ж. Валасня. А екіе колісь жылкі булі? З волосні этое конское. Луткі. Нарвом волосне з хвоста ў коня, да скруцім і поўяжэм на плошчык, дай пошлі вудзіць рыбу. М. Малешава. ВОЛОСОЗАР, ВОЛОСУЗАР, ВОЛОЦОЗАР м., ВОЛОСОЗАРЫ, ВОЛОСОЗОРЫ, ВОЛОСАРЫ мн. Сузор'е Плеяды. Волосозар — это кучка зор на небі. Тураў. Волосозар сходзіць пуд осень, много зорочэк у одным месцы, дробненькіе, ужэ дзень меньшае, а ноч большае. Запясочча. Досвета сем зорок узойдзе — волосузар зовецца. Дварэц. Шэсць зорок у одном месцы — то волосозары, цары-волосозары. Альпень. Волосозоры густо ідуць, на поўдне. В. Малешава. Волоцозар. Аздамічы. Як сем зорок у гуры, то кажуць волосары. Цераблічы. ВОЛОСЬКІ прым. Волоські орех. Грэцкі арэх. Бярэжцы. ВОЛОСЯНКА, ВОЛОСЬЯНКА, ВОЛОСНЯНКА ж. Пліска. Волосьянка водзіцца ў плоту з хворосту, а кубёлцэ з волосне, з конского хвоста. Луткі. Волоснянка маленька, соўсём бы некая жоўта. Запясочча. ВОЛОЎІК м. Стайня для валоў. Той волы догледаў да ішоў з волоўіка домоў. Бярэжцы. ВОЛОЦУГА м. і ж. Валацуга. Волоцуго, ці у цебе хаты нема? Верасніца. Ленуецца дзело робіць ды цягаецца по дзерэўні, волоцуга. Пагост. ВОЛОЧАЙКА ж. Невялікі волак, сетка. Волочайкою з лодкі ловім удвоіх. Альшаны. м. і ж. Валацуга. Хотамель. ВОЛОЧОБНОЕ, ВОЛОЧОНЭ, ВОЛОЧОЎНОЕ прым. у знач. наз. Валачобнае, гасцінец на вялікдзень (звычайна яйка). На другі дзень на велікодне волочобное неслі хросной мацер. Хачэнь. На паску носілі волочоўное — еечкі, паску — бабе (павівальнай), хросному бацьку, хросной маці. Пагост. Прыпасы, з якімі ідуць на могілкі для памінання. Хачэнь. ВОЛОЧОНЬЕ н. Гасцінец на вялікдзень. Волочонье