апрыч II 57 апука ●апрыч II, предлог.— кроме, без, Шсл. кроме. Нсл. 366; Дсл. Гуляйце, дзевачкі, апрыч мяне. Ст. Апрыч нас. Нсл. Апрыч Бога няма нікога. Дсл. Здохні ты валей апрыч добрых людзёў. Демид: Веров. 104. ●апрычон, предлог.— кроме. Дсл. Апрычон мяне, пан нікога ня знае. Дсл. ●апрычона и апрычоне, нареч.—врозь, в разных местах(особенно, особо, Пархв.) местоим. Пастаў коні апрычона, каб ня біліся. Нсл. Пасадзі іх за стол апрычоне; апрычоне седзячы, ня будуць вадзіцца. Нсл. ●апрычонасьць-ці, ж.—обособленность. Імкнецца сьцерці знакі апрычонасьці нерасейскіх народаў. Бацьк., Но. 3(439). Адчуваньне свае нацанальнае апрычонасьці. Бацьк., Но. 20-21(456-457). ●апрычонік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м. 1. любящий особенно от семьи лучшие кушанья, требующий особенного чего от общего стола. Нсл. 366. Які ты апрычонік! Еж із усімі разам. Нсл. 2. (в особом, С.) положении. Дсл. Адзін сын — ён у маткі апрычонік. Дсл. 3. особый хлеб, который пекут на "Дзяды". Пархв. 4. обыкн. в мн. ч. апрычонікі-каў—особенно от общих изготовленные кушания. Нсл. 366. Радкая гаспадыня ня робе сабе апрычонікаў. Нсл. Я ня люблю бабскіх апрычонікаў. Нсл. Уменьш. апрычонічкікаў, Нсл. 366. Не спадзявайся на апрычонічкі, а еж, што даюць усім. Нсл. ●апрычоніца-цы-цы, ж.—женск. к "апрычонік" 2. Дсл. Адна дачка ў маткі — апрычоніца. Дсл. ●апрычоны-ная-нае—обособленный, особый. Пархв. ●апрычна, нареч.—отдельно, (Дсл.) порознь. Нсл. 366. Яны жывуць адзін ад аднаго апрычна. Дсл. Браты апрычна адзін ад аднаго жывуць. Нсл. Сядзьце апрычна, каб ня дурэць. Тм. ●апрычнік-іка-іку, зват.-іча, м. 1.—любящий отдельно от других кушать, прихотливый. Нсл. 366. Усё апрычніку свайму піхаеш у горла. Нсл. 2. любимец. Нсл. 366. ●апрычнічак-чка, уменьш. к "апрычнік" 1. 2. любимчик, (Нсл. 366) баловень. Дсл. Найменшы ўнук — у дзеда апрычнічак. Дсл. Ой ты апрычнічак матчын! Нсл. ●апрычнікі-каў—сласти, приготовленные отдельно для кого-либо. Дсл. Бабка сьпякла ўнукам апрычнікаў. Дсл. Уменьш. апрычнічкі-каў—особенные сласти. Нсл. 366. Гэты ўсе апрычнічкі любе. Нсл. ●апрычніца-цы-цы, ж. к. "апрычнік" 1, 2. Нсл. 366. Апрычніца гэта прывыкла на матчыны малімонікі. Нсл. ●апрычнічаць-аю-аеш-ае; повел.-ай-айма, несоверш. ад каго,—отделяться(обособляться, С.) от других в кушанье, работе и ни с кем, Нсл. 366. держаться особняком, быть от других в особом положении. Дсл. Нявесткі ядуць разам, а дачка апрычнічае. Дсл. Ты ў вусім ад нас апрычнічаеш, якбы твая работа лепшая за нашую, як бы ты лепшае што за нас. Нсл. ●апрычны-ная-нае—особенный, (Нсл.) отдельный(особый, С.) Дсл.; Нсл. 366. Апрычная плата. Нсл. Пан у вапрычных жывець пакоях ад дзяцей. Нсл. Апрычнага чалавека надабе дзяржаць дзеля цябе. Тм. ●апрычыць-чу-чыш-ча, соверш., перех.—выделить, обособить. ●апрычыцца-чуся-чышся, соверш.—выделиться, обособиться. Пархв. Отгл. имя сущ. апрычаньне-ня, предл.-ню-выделение, обособление. ●апсом, нареч.—неожиданно кинуться(о животных). Юрсл. Кот на куранё кінуўся апсом. Юрсл. ●а псік! междомет.—возглас, которым отгоняют кошку, брысь. Ар.; Ксл. А псік, коце, ня бурчы, а дзяцятка, сьпі, маўчы! Из колыб. песни. ●апсюган-ана, предл.-ану, зват.-ане, м.—ругательное слово. Дсл. Стары апсюган! до табе бурчэць. Дсл. ●апсюганка-нкі-нцы, ж.—ругательное слово. Дсл. Апсюганка ты старая. Дсл. ●апшыт(апшыт, Гсл.)-ту, предл.-це, м. 1.—изгнание(от службы, Нсл.) Нсл. 7; Гсл. Апшыт нашаму войту. Нсл. 2. дурной атестат. Нсл. 7. Апшыт узяў, і паказаць нельга. Нсл. ●аптакар-ара, предл.-ару, зват.-ару; мн. ч.-ры-роў-ром, мн. ч., предл.-рох, м. 1. аптекарь, Ар. работник аптеки, изготовляющий лекарства, фармацевт. 2. владелец аптеки. Ар. ●аптакарскі-кая-кае, прилаг. к аптакар—аптекарский. Ар. ●аптакарыха-ыхі-ысе, ж.—аптекарша, жена аптекаря. ●аптакарыца-цы-цы, ж. к "аптакар". ●аптэка-экі-эццы, ж.—аптека. Ар. ●аптэсам, нареч., област.—моментально, быстро. Ксл. Ён аптэсам кінуўся на мяне. Азярэцк Сян. (Ксл.). ●аптэчны-ная-нае, прилаг. к аптэка—аптечный. Ар. ●апука, апукі, апуццы, ж. 1.—мяч из коровьей шерсти, Растсл. мяч вообще. Вост. (Даль). Нёкуды зацурыў апуку. Дсл. 259. Зацурыў апуку, ня знойдзеш. Тм. 2. лапта, игра в мяч двумя партиями. Дсл. 4.(под Адарка). 3. шар. зямная апука—земной шар. паветраная апука—воздушный шар. круглая апука—сферический аэростат. апука на вувязі—привязной аэростат. назіральная апука—аэростат наблюдения. запынная апука—аэростат заграждения.