аднэй (дат., предл. падежи к адна)—одной. Ар. аднекуль, нареч. (Янк.I)—откуда-то. Ар.; Шсл. Аднекуль прынёсла дзьве гладышкі малін. Янк. I. Аднекуль прывалокся кот у хату. Ст. Аднекуль зьявіўся лясьнік. Вышынскі: Хата пад ліпою (Беларус, Но. 155). адняць,—см. под імаць. ад ніці да ніці—подробно без выпущений. Дсл. Царэвіч ад ніці да ніці расказаваў айцу аб сваім падарожжу. Красьн. (Даль.) Ад ніці да ніці ўсё чысьценька расказала і ад сябе дадала. Дсл. адным чынам—одним словом. Шсл. Адным чынам пагулялі добра. Ст. адпомнецца,—см. под помнець. адпор-ру, м.—сопротивление. МГсл. чыніць адпор—возражать, опровергать жалобу. Туруса, адпор чынячы, паведзіў. Гордз. Акты XVII, I. адпоўшыць,—см. под поўшыць. адпакут-аваць-аць,—см. под пакутаваць. адпакутная—искупительная (жертва). Гсл. За маладосьць адпакутна старасьць. Гсл. адпалохаць,—см. под палохаць. адпал-іць-льнуць,—см. под паліць. адпанав-аць-аўца,—см. под панаваць. адпароць,—см. под пароць. адпароцца,—см. под пароцца. адпасьціць,—см. под пасьціць. адпасьціцца,—см. под пасьціцца. адпаведна, нареч.—соответственно. МГсл. адпаведны, -ная-нае—соответственный—сл. Адпаведную трубу дастань. Дабра-мысьль Лёз. (Ксл.) адпёрці,—см. под пёрці. адпёрціся,—см. под пёрціся. адп-ецы-яяць-яваць,—см. под пецы. адпякаць,—см. под пякаць. адпяраз-аваць-аць,—см. под перазаць. адпяраз-авацца-аўца,—см. под перазацца. адпятраць,—см. под пятраць. адпіх-аць-нуць,—см. под пхаць, піхаць. адпіхацца-нуцца,—см. под пхацца, піхацца. адпіловаваць, адпілаваць,—см. под пілаваць. адпіловавацца, адпілавацца,—см. под пілавацца. адпілюкаць,—см. под пілюкаць 3. адпінаць,—см. под пяць. адпінацца,—см. под пяцца. адпіраньне-ня, предл.-ню, ср. 1. действо по гл. "адпіраць". Нашто тое адпіраньне. 2. (перен.)—отпирательство. Нсл. 377. Адпіраньне тваё табе не паможа. Нсл. адпіраць,—см. под пёрці. адпірацца,—см. под пёрціся. адпіргнуць,—см. под піргаць. адпіс-аваць-аць,—см. под пісаць. адпісавацца-аццa,—см. под пісацца. адпіска-скі-сцы, ж.—отписка(писменный, С.), ответ. Ксл. Зрабі яму адпіску— я занясу. Чашнікі (Ксл.). адп-івацца-іцца,—см. под піцца. адпіць,—см. под піць. адплац-іць-іцца,—см. под плаціць. адправа-вы-ве, ж. 1.—исполнение решения суда. Урад тот судовы маець старане павадовай адправу на йменьню стараны праціўнае, подле артыкулаў у сём Статуце вышэй а адправе рэчаў суджаных пастановеных, учыніці. Стт. 346. Возны із шляхтаю подле ўважэньня свайго адправу на тых рэчах чыніці маець. Стт. 277. На йменьню праціўнага чараз дваранiна нашага ўкрыўджанаму моцную адправу удзелаці. Стт. 272. 2. совершение молитвенного служения, Нсл. 378 церковная служба, Ксл.; Гсл.; Кацельня Пц. богослужение. Адправа малебна, сьвячы. Нсл. На Пятра там бывае адправа. Пятніцкая Беш. (Ксл.). Паставілі капліцу. На ільлінскую пятніцу бывае тут адправа. Гарэцкі: Песьні, 4. 3. поминовение по усопшем, панихида. Нсл. Адправу зрабіў па бацьку. Нсл. 4. празднование. Нсл. Адправа ксьцінаў, вясельля. Нсл. Адправа радзінаў. Адправа ўгодкаў прагалашэньня незалежнасьці. адправіць I-аўлю-авіш-аве, соверш. 1. привести в исполнение решение суда. Ср. адправа 1. На тых абжалаваных адправена быці маець. Стт. 249. адправіць II,—см. под правіць II,3. адпрацаваць,—см. под працаваць. адпрыччыць-чу-чыш-ча, соверш., перех. —отучить от дому кого, Шсл. заставить кого-либо прекратить свои посещения и т.п., отшить, отвадить. Сораму ён ня знае: будзе датуль хадзіць, пакуль не адпрыччаць. Ст. Адпрыччылі яго ўжо — болей ня ходзе к нам. Ст. адпудзіць,—см. под пудзіць. адпусклівасьць-ці, ж.—отходчивость. адпусклівы-вая-вае—отходчивый. Ар. Пан Бог любіць добрых і адпусклівых. Кіт. 9б16. Ты(Бог) ест адпусклівы, зьмілуйся нада мною. Тм. 23а5. адпусьціцца,—см. под пусьціцца. адрозьн-іць-еваць-ены,—см. под розьніць. адрозьн-іцца-іўшыся,—см. под розьніцца. адрочнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м.—отрекшийся от Бога. Дсл. Ён чараўнік, ён Богу адрочнік. Дсл. 561. адработ-оту, предл.-оце, м.—плата работой за долг. Шсл. Пазычылі хлеба на адработ. Ст. Паны душылі даўней людзёў то паншчынаю, то адработам. Ст.(Шсл. под душыць). Уменьш. адработак-тку — адработ. Ар. адработнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м. —тот, кто работает за долг. Ар. адработніца-цы-цы, ж.—работающая за долг. Ар. адраб-іць-ляць,—см. под рабіць. адраб-іцца-ляцца и т.п.,—см. под рабіцца. адр-агаваць(адр-агаць)-агаць,—см. под драгаць.