адраеваць 36 адськеп
адра-еваць-іць,—см. под раіць.
адра-дзіць-джэньне,—см. под радзіць.
адра-дзіцца-джацца-джэньне,—см. под радзіцца.
адраджэнец-нца, предл.-нцу, зват.-нча, м.—возрождённый мужчина.
адраджэнка-нкі-нцы, ж.—возрождённая женщина.
адраджэнскі-кая-кае—относящийся к возрождению, принадлежащий к нему. Адраджэнскі рух.
адразу, нареч.—сразу. Шсл.; Ар.; Ксл.; Дсл. Адразу работа пашла. Ст. Адразу яна замоўкла. Доўжа Куз. (Ксл.). Возьме букатку хлеба ды адразу і зьесьць. Красьн. (Дсл.) Уменьш. адразочку. Лявон адразочку яе пазнаў. Дудзіцкі(Бацьк. Но. 1-2/437-438).
адракацца-аюся-аешся, несоверш.(к адрачыся), ад каго, чаго—отрекаться. Ксл. Я ад іх адракаюся, яны не мае уммэты(араб. — вернікі). Кіт. 9169, 136614. Соверш. адрачыся, адракуся, адрачэшся-чэцца-чэмся-чыцёся—отречься. Ксл. Адрачэцца ад яго іман(араб. — вера). Кіт. 46613. Адракуцца ад яго прарокі. Кіт. 46616.
выракацца-аюся-аешся; повел.-айся-аймася, несоверш. каго, чаго—отрекаться. МГсл.; Ар.; Нсл. 93. Выракаюцца цябе. Нсл. Отгл. имя сущ. выраканьне-ня, предл.-ню; мн. ч.-ні-няў—отрекание. Дачка заслужыла на выраканьне. Нсл. Соверш. вырачыся, выракуся, вырачашся; прош. вр. выракся,-клася-ліся—отречься. Ар.; Нсл. 93. Выракаецца, выракся словаў сваіх. Нсл.
адранак-нку, м.—утро до завтрака. Адранкам касілі сена. Хмара Куз. (Ксл.) Цэлы адранак адрабіў. Стрэлкі Беш. (Ксл.)
адрап-аць-нуць,—см. под драпаць.
адрапацца,—см. под драпацца.
адратаваць,—см. под ратаваць.
адрачыць-чу, соверш., област.—дать ответ, возразить. Смол. у. (Дсл.). Ня мог ён адрачыць нічагенечка. Дсл.
адрэс-у, м.—адрес. Ар. См. адрыс.
адрупіла, безлич.-см. под рупе.
адрыг-ыгу, предл.-ызе, м.—возвращение, рецидив. Дсл. Ня быць ім адрыгу, ня быць ім пакрату! Парэц. (Дсл. 561)
адрыгацца-аецца, несоверш., безлич. 1. отрыгиваться. Ар. Соверш. адрыгнуцца-нуся-нешся—отрыгнуться. Ар. Прыемна адрыгнулася. Ар.
2. рыгать. Ар.
адрыс-у, м.—адрес.
адрысаваць I-сую-суеш-суе; повел.-суй-уйма, соверш. што,—отчертить. Шсл. Роўненька адрысуй, пакуль зґабляваць. Ст.
адрысаваць II-сую-суеш-уе—адресовать, написать адрес на конверте. Прич. адрысаваны—адресованный.
адрываць,—см. под ірваць.
адрывацца,—см. под ірвацца.
адсохці,—см. под сохці.
адсорбца-цы, ж.—адсорбция.
адсосак-ска, м.—жеребенок, отнятый от доения ( от "ссаньня", С.) НК: Очерки,355.
адса-дзіць-джаць,—см. под садзіць.
адсачаць-ае; соверш.—отстать(о коре деревьев весной). Юрсл. Сонца ўвясну прыгрэе, кара адсачае, і пашоў сок па дзераве. Юрсл.
адсачацца-аецца, соверш. — адсачаць. Юрсл. Ужо й на дубе кара адсачалася. Юрсл.
адсэнсу, нареч.—бестолково. Адсэнсу гукаеш. Нсл.
адсеяць, адсяваць,—см. под сеяць.
адсе-дзіць-джаваць,—см. под сядзець.
адсе-дзіцца-джавацца,—см. под сядзець.
адсесьцыся, адсядацца,—см. под сесьці.
адс-якаць-ячы,—см. под сячы.
адся-кацца-чыся,—см. под сячыся.
адскок-оку, предл.-оку, м. 1. скачек, прыжок в сторону или назад. Нсл. 380. Заяц адскок зрабіў. Нсл.
2. рикошет. Гсл.
3. мгновение, удаление от чего-либо. Нсл. 380. Работа ня любе адскоку.
4. зерна полные, отлетающие при веянии далее других. Нсл. 380. Выбраў зярнят самага адскоку. Нсл. См. чало.
адскока-окі-оцццы, ж.—отдаление. МГсл.; Нсл. 379.
на адскоццы—в отдалении, на некотором расстоянии. Жывуць на адскоццы. Гсл. Царква ад нас на адскоццы. Нсл. Рака на адскоццы. Нсл. На адскоццы й ён жывець. Спаская Сір. (Ксл.).
адскокам, нареч.—рикошетом. Гсл.
адск-очыць-акаваць,—см. под скакаць.
адсмаліць,—см. под смаліць.
адсто-еваць-евацца-іць-іцца-ены,—см. под стаяць.
адстагнаць,—см. под стагнаць.
адстан-авіць-аўляць,—см. под станавіць.
адставіць,—см. под ставіць.
адстраш-аць-ыць,—см. под страшыць.
адступ-аць-іць,—см. под ступаць.
адступ-ацца-іцца,—см. под ступаць.
адступства-ва, предл.-ве; мн. ч.-вы-ваў, ср. 1. отступничество. Нсл. 380. Адступства ад веры. Нсл.
2. отступление. Нсл. 380. Адступства ад свайго слова не зраблю. Нсл.
адсудзіць, адсудж-оны-аны-аць,—см. под судзіць.
адсук-аваць-аць,—см. под сукаць.
адсук-авацца-ацца,—см. под сукацца.
адсу-нуць-ваць,—см. под сунуць.
адсу-нуўшыся-нуцца-вацца,—см. под сунуцца.
адсупраці, адсупраціў, нареч. (Нсл.)—с противной стороны. Нсл. 380. Сядні вецер адсупраціў дзьмець, як учора. Нсл.
адсуседжавацца и т.п.—см. под сусёдзіць.
адсуваць,—см. под сунуць.
адсувацца,—см. под сунуцца.
адськеп-пу, предл.-пе, м.—раскол, отщепление. Гсл.
74 👁