Старонка 54
◀ / 1324 ▶
адраеваць 36 адськеп адра-еваць-іць,—см. под раіць. адра-дзіць-джэньне,—см. под радзіць. адра-дзіцца-джацца-джэньне,—см. под радзіцца. адраджэнец-нца, предл.-нцу, зват.-нча, м.—возрождённый мужчина. адраджэнка-нкі-нцы, ж.—возрождённая женщина. адраджэнскі-кая-кае—относящийся к возрождению, принадлежащий к нему. Адраджэнскі рух. адразу, нареч.—сразу. Шсл.; Ар.; Ксл.; Дсл. Адразу работа пашла. Ст. Адразу яна замоўкла. Доўжа Куз. (Ксл.). Возьме букатку хлеба ды адразу і зьесьць. Красьн. (Дсл.) Уменьш. адразочку. Лявон адразочку яе пазнаў. Дудзіцкі(Бацьк. Но. 1-2/437-438). адракацца-аюся-аешся, несоверш.(к адрачыся), ад каго, чаго—отрекаться. Ксл. Я ад іх адракаюся, яны не мае уммэты(араб. — вернікі). Кіт. 9169, 136614. Соверш. адрачыся, адракуся, адрачэшся-чэцца-чэмся-чыцёся—отречься. Ксл. Адрачэцца ад яго іман(араб. — вера). Кіт. 46613. Адракуцца ад яго прарокі. Кіт. 46616. выракацца-аюся-аешся; повел.-айся-аймася, несоверш. каго, чаго—отрекаться. МГсл.; Ар.; Нсл. 93. Выракаюцца цябе. Нсл. Отгл. имя сущ. выраканьне-ня, предл.-ню; мн. ч.-ні-няў—отрекание. Дачка заслужыла на выраканьне. Нсл. Соверш. вырачыся, выракуся, вырачашся; прош. вр. выракся,-клася-ліся—отречься. Ар.; Нсл. 93. Выракаецца, выракся словаў сваіх. Нсл. адранак-нку, м.—утро до завтрака. Адранкам касілі сена. Хмара Куз. (Ксл.) Цэлы адранак адрабіў. Стрэлкі Беш. (Ксл.) адрап-аць-нуць,—см. под драпаць. адрапацца,—см. под драпацца. адратаваць,—см. под ратаваць. адрачыць-чу, соверш., област.—дать ответ, возразить. Смол. у. (Дсл.). Ня мог ён адрачыць нічагенечка. Дсл. адрэс-у, м.—адрес. Ар. См. адрыс. адрупіла, безлич.-см. под рупе. адрыг-ыгу, предл.-ызе, м.—возвращение, рецидив. Дсл. Ня быць ім адрыгу, ня быць ім пакрату! Парэц. (Дсл. 561) адрыгацца-аецца, несоверш., безлич. 1. отрыгиваться. Ар. Соверш. адрыгнуцца-нуся-нешся—отрыгнуться. Ар. Прыемна адрыгнулася. Ар. 2. рыгать. Ар. адрыс-у, м.—адрес. адрысаваць I-сую-суеш-суе; повел.-суй-уйма, соверш. што,—отчертить. Шсл. Роўненька адрысуй, пакуль зґабляваць. Ст. адрысаваць II-сую-суеш-уе—адресовать, написать адрес на конверте. Прич. адрысаваны—адресованный. адрываць,—см. под ірваць. адрывацца,—см. под ірвацца. адсохці,—см. под сохці. адсорбца-цы, ж.—адсорбция. адсосак-ска, м.—жеребенок, отнятый от доения ( от "ссаньня", С.) НК: Очерки,355. адса-дзіць-джаць,—см. под садзіць. адсачаць-ае; соверш.—отстать(о коре деревьев весной). Юрсл. Сонца ўвясну прыгрэе, кара адсачае, і пашоў сок па дзераве. Юрсл. адсачацца-аецца, соверш. — адсачаць. Юрсл. Ужо й на дубе кара адсачалася. Юрсл. адсэнсу, нареч.—бестолково. Адсэнсу гукаеш. Нсл. адсеяць, адсяваць,—см. под сеяць. адсе-дзіць-джаваць,—см. под сядзець. адсе-дзіцца-джавацца,—см. под сядзець. адсесьцыся, адсядацца,—см. под сесьці. адс-якаць-ячы,—см. под сячы. адся-кацца-чыся,—см. под сячыся. адскок-оку, предл.-оку, м. 1. скачек, прыжок в сторону или назад. Нсл. 380. Заяц адскок зрабіў. Нсл. 2. рикошет. Гсл. 3. мгновение, удаление от чего-либо. Нсл. 380. Работа ня любе адскоку. 4. зерна полные, отлетающие при веянии далее других. Нсл. 380. Выбраў зярнят самага адскоку. Нсл. См. чало. адскока-окі-оцццы, ж.—отдаление. МГсл.; Нсл. 379. на адскоццы—в отдалении, на некотором расстоянии. Жывуць на адскоццы. Гсл. Царква ад нас на адскоццы. Нсл. Рака на адскоццы. Нсл. На адскоццы й ён жывець. Спаская Сір. (Ксл.). адскокам, нареч.—рикошетом. Гсл. адск-очыць-акаваць,—см. под скакаць. адсмаліць,—см. под смаліць. адсто-еваць-евацца-іць-іцца-ены,—см. под стаяць. адстагнаць,—см. под стагнаць. адстан-авіць-аўляць,—см. под станавіць. адставіць,—см. под ставіць. адстраш-аць-ыць,—см. под страшыць. адступ-аць-іць,—см. под ступаць. адступ-ацца-іцца,—см. под ступаць. адступства-ва, предл.-ве; мн. ч.-вы-ваў, ср. 1. отступничество. Нсл. 380. Адступства ад веры. Нсл. 2. отступление. Нсл. 380. Адступства ад свайго слова не зраблю. Нсл. адсудзіць, адсудж-оны-аны-аць,—см. под судзіць. адсук-аваць-аць,—см. под сукаць. адсук-авацца-ацца,—см. под сукацца. адсу-нуць-ваць,—см. под сунуць. адсу-нуўшыся-нуцца-вацца,—см. под сунуцца. адсупраці, адсупраціў, нареч. (Нсл.)—с противной стороны. Нсл. 380. Сядні вецер адсупраціў дзьмець, як учора. Нсл. адсуседжавацца и т.п.—см. под сусёдзіць. адсуваць,—см. под сунуць. адсувацца,—см. под сунуцца. адськеп-пу, предл.-пе, м.—раскол, отщепление. Гсл.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
74 👁
◀ / 1324 ▶