абздацца-амся-асіся, абздасца, абздамося, абздасьцеся, абздадуцца, соверш. —обдаться (облить себя водой, С.) Ксл. Абздайся сьцюдзёнай вадою. Храпавічы, Куз. (Ксл.) абз-ерыць-іраць,—см. под зерыць. абзначыць,—см. под значыць. абзывацца,—см. под звацца. абжалеваць-люю-люеш-люе; повел., каго, што—обвинять, обносить кого жалобою. Нсл. 346. Сам быў у вусім вінен, дый мяне абжалюеш, абжаліў перад панам. Нсл. Соверш. абжаліць-лю-ліш-ле; повел.-ль-льма. Нсл. 346. Прич. прош. вр. абжалены—обвиненный жалобою перед кем. Нсл. 346. Нявінна я абжалены перад панам. Нсл. Ср. жаліцца, жалаваць. абжаняць-яю-яеш-яе; повел.-яй-яйма, несоверш. каго, што—отгонять. Нсл. 346. Абжаняць вераб'і ад пшонкі. Нсл. абжарыць,—см. под жарыць. абж-аць-ынаць,—см. под жаць. абжэрціся,—см. под жэрці. абжыгаць,—см. под жыгаць. абжынкі-каў, единств. ч. нет—конец жатвы. Ксл. У нас сядні абжынкі. Нов. Сяло, Беш. (Ксл.) абібок-ка, предл.-ку, зват. абібоча, м. —лежебок. Гсл.; лентяй, лодырь. Міх. Ах ты гультаіна, абібок! Ст. Ад гэтага абібока няма чаго спадзявацца работы. Міх. Единств. ч. абібочына-ны, дат., предл.-не, общ. Абібочына гэты толькі ведае ляжаць цэлы дзень. Ст. абібока-кі, общ.—лентяй. Бяльсл. абібок Войш. Абібока гэты нічога ня робе, а толькі па суседах бегае. Яна — абібока вялікая. В. Хутары, Краснап. (Бяльсл.) абібочына,—см. под абібок. абізгал-ла, предл.-лу, зват.-ле, област., м.—дурак. Ксл. Абізгал ты бязмозгі! Азярэцк, Сян. (Ксл.) абірок-рка, м.—остаток чего-либо. Бяльсл.. Я купіла абірок матэрыі, мо' выйдзе блюзка. Шумячы (Бяльсл.) абіраньнік-ка, предл.-ку, зват. абіраньніча, м.—выборщик. Гсл. абіраньніца-цы, дат., предл.-цы, ж. —выборщица. абіраць,—см. под берці. абіральны-ная-нае—избирательный. абіральнае права—избирательный закон. агульнае абіральнае права—всеобщее избирательное право. абіральная коміся— избирательная коммиссия. абіральная акруга—избирательный округ. абіральная урна—избирательная урна. абірхаваць,—см. под ірхаваць. абіршыць,—см. под іршыць. аб-іць-іваць,—см. под біць. аб-іцца-івацца,—см. под біцца. абіркі-каў, единств. ч. нет—остатки после выбирания из чего-либо. Ар.; Дсл. Яны ўсё павыбіралі, а мне кінулі адны абіркі. Гсл. абіцік-іка, м.—кринка или кувшин с обитыми краями. Бяльсл. Вазьмі гарлачык-абіцік у ягады. Брылёўка, Краснапан. (Бяльсл.) абічоўка-ўкі-ўцы, ж.—(у цепа) короткий, вершков в 10-12 пест, диаметральная толщина которого не перевышает 1-1/2 верш. НК: Очерки, 402. См. біяк, біч. абкосак, м.—небольшое место луга, случайно оставленное косарями. Бяльсл. Сварыліся за мяжу, ажно й абкосак пакінулі. Віхраны, Імсьц. (Бяльсл.) абкоскі-каў, единств. ч. нет.—конец косьбы. Ксл. Сягодні абкоскі. Стралкі Беш. (Ксл.). абкажушыць,—см. под кажушыць. абкалоцца,—см. под калоцца. абкалантырыць,—см. под калантырыць. абкалаціць,—см. под калаціць. абкалядаваць,—см. под калядаваць. абкарэць,—см. под карэць. абкарх-аць-ацца,—см. под кархаць. абкарыць,—см. под карыць. абкасіць,—см. под касіць. абкасмацець,—см. под касмацець. абкатаваць,—см. под катаваць. абкешкацца,—см. под кешкацца. абкеўзаць,—см. под кеўзаць. абкеўзацца,—см. под кеўзацца. абкід-аць-аны,—см. под кідаць. абкіраваць,—см. под кіраваць. абкітаваць,—см. под кітаваць. абклад-ду, предл.-дзе, м.—первый венец плотины на мельнице. Дсл. Зрабілі абклад із грэблі. Дсл. абкладанік-ка, предл.-ку, м.—бутерброд, ломтик хлеба с мясом, сыром и т.п. абклад-аць,-аны,-аньне, абкласьці,—см. под класьці. абкляпаць-аю-аеш-ае, соверш.— забрызгать грязью. Бяльсл. Ехаў на калёсах і крысо ў паліце абкляпаў. Імсьці-слаўе, (Бяльсл.) абкляпацца-аюся-аешся, соверш.—забрызгаться грязью. Бяльсл. Ты нейдзе абкляпаўся — увесь зад у балоце. Імсьціслаўе, (Бяльсл.) абкроек-ойка, м.—обрезок (материи, С.) Бяльсл. Зьбяры абкройкі і выкінь вон. Хведараўка, Краснап. (Бяльсл.) Просьле краўца засталіся абкройкі. Белы Камень, Бялынкав. (Бяльсл.) абкру-ціць-чаваць,—см. под круціць. абкруціцца,—см. под круціцца. абквэцаць,—см. под квэцаць. абквэцацца,—см. под квэцацца. абкусаць,—см. под кусаць.