наськяпаць пры набіваньню і тут жа выбухнуўшы набоям. Гарэцкі: Песьні, 80. Соверш. наськяпаць-аю-аеш-ае—наколоть чего-л. во множестве, нащепать. Нсл. 318. Наськяпаў лучыны, дору. Нсл. Соверш. раськяпаць-аю-аеш-ае, перех. Раськяпаць плашку. Нсл. выськяпіць,—зазубрить, выломать часть острия. Гсл. адськеплеваць-люю-люеш-люе, адськяпляць-яю-яеш-яе, несоверш., перех.—откалывать, Нсл. 379. отщеплять. Соверш. адськяпіць-плю, адськепіш-пе, повел.-піма, соверш., перех.—отколоть, Нсл. 379. отщепить. Ксл.; Гсл. Адськяпі ськепку. Нсл. Дай імне стрыжань адськяпіць лучыны. Каралёва Выс. (Ксл.). Прич. адськеплены—отколотый. Нсл. 379. Адськеплены бераг дошкі. Нсл. раськеплеваць, раськяпляць—раскалывать, расщеплять. Нсл. 555. Раськеплевай, раськяпі плаху на лучыну. Нсл. Соверш. раськяпіць,-плю, раськепіш-пе, перех.—расколоть, расщепить. Нсл. 555; Гсл. Раськяпі плаху на лучыну. Нсл. Ня лезь, лоб раськяплю. Нсл. Прич. раськеплены—расколотый, Нсл. 555. расщеплённый. Гсл. Раськепленыя начоўкі. Нсл. Раськепленую дошку тут паклаў. Тм. ськяпацца-аецца, несоверш. 1. колоться, раскалываться, Нсл. 582. щепаться. Лучына добра ськяпаецца. Нсл. 2. лопаться(давать трещины, С.) Нсл. 582. Ночвы ськяпаюцца, раськяпіліся. Нсл. Вочы мае ськяпаюцца ад сораму. Нсл. См. покаць, покацца. адськеплевацца, адськяпляцца, несоверш.—откалываться, Нсл. 397. отщепляться. Ногаць адськеплюецца. Нсл. адськяпіцца-плюся, адськепішся—отколоться, Нсл. 379. отщепиться. Ногаць адськяпіўся. Нсл. заськяпіцца, заськепіцца, соверш., возвр.—задраться. Нсл. 185. Заськяпіўся ногаць. Нсл. паськяпацца-аецца, 1. соверш. к ськяпацца 1,—пощепаться. Трэснула зямля, і на аськепкі паськяпалася над ёю выш. Салавей: Сіла, 11. 2. соверш. к ськяпацца 2,—потрескаться во многих местах. Нсл. 478. Начоўкі паськяпаліся. Нсл. Рукі ад земляное работы паськяпаліся. Тм. раськяпіцца, раськепіцца, 1. соверш. к ськяпацца 1,—расколоться, (Нсл. 582) расщепиться. Гсл. Зуб раськяпіўся. Нсл. 2. соверш. к ськяпацца 2,—лопнуть, дать трещины. выськепіцца,—зазубриться, выкрошиться, образовать щербину. Гсл. ськіголіць-лю-ліш-ле, несоверш.—вопить, стонать, плакать. Растсл. См. скаголіць. І чамусьці косьці ня ськіголяць. Кавыль: Ростань, 9. ськігатаць, ськігачу, ськігочаш-ча, повел.-чыма. несоверш. 1. визжать, пищать, Гсл. плакать по-детски. Нсл. 582. Дзяцё ськігоча, заськігатала, ідзі бардзей да яго. Нсл. 2. плакать в голос, говориться с укором. Чаго ты ськігочаш, заськігатала на ўсю хату? Нсл. 582. заськігатаць, соверш. к ськігатаць 1, 2. ськіганьне-ня, предл.-ню; мн. ч.-ні-няў, 1. визг, свойственный поросятам. Нсл. 582. Парасяты ськіганьне паднялі, маткі шукаюць. Нсл. 2. плач ребёнка. Нсл. 582. Дзяцё ад ськіганьня ахрыпла. Шл. ськігаць-ае, несоверш.—визжать, свойственно поросятам или ребенку. Нсл. 582. Парасяты ськігаюць, заськігалі бяз маткі. Нсл. Дзяцё ськігае, есьці хоча. Нсл. ськіданьне-ня,—см. под кідаць. ськідавацца,—см. под кідацца. ськідаць-ае,—см. под кідаць. ськідацца,—см. под кідацца. ськідыш-ша, м.—выкидыш. МГсл. ськідацца,-аюся-аешся—превращаться в кого, -что-л. Мцэнск. п. Соверш. ськінуцца-нуся-нешся ў каго-што. Мцэнск. п. (Будде: Т.-Орл., слов.). ськідзель-дзеля, предл. и зват.-дзелю, мн. ч., род.-дзеляў, м.—тот, который сбрасывает что-л., напр. навоз с воза. НК: Очерки, 404, 440. ськідзень—оборотень. МГсл. ськінены,—см. под кідаць. ськінуцца,—см. под кідацца. ськіраваць,—см. под кіраваць. ськівіца-цы, дат., предл.-цы, ж.—челюсть. Войш. сьлепанда-ды, общ., презр. 1. слепец, человек лишенный зрения. Ар.; Ск. См. сьляпняк. 2. презр. человек со слабым зрением. Ар. сьлепянёк-нька—маленькая лампочка, Растсл. маленькая лампа без стекла, пнз. сьлепці-пну, соверш. асьлепці—слепнуть, ослепнуть. Шсл. Калі гэтак рабіць, дык можна будзе й асьлепці. Ст. Пад старасьць зусім чалавек асьлеп. Ст. высьлепці—лишиться зрения. Нсл. 93. Што табе твае вочы высьлеплі? Тм. сьлёзкі-зак, единств. ч. нет.—трясунка (трава). Гсл. сьлёзна, нареч.—полно слёз. Сядзіць на прызьбе дзед і пазірае сьлёзна ў сьвет. Купала: На прызьбе (Бацьк., Но. 24-25/410-411). сьлёсар-ара, предл. и зват.-ару, м.—слесарь. Ар. сьлядзіць, соверш. дасьледзіць,—теперь не употребляются