Андарачок. Пазнаюць нашу дачку і ў андарачку. Апарыцца. Хто апарыцца на малацэ, той і на ваду дзьмухае. Апасці. Прыйшоў Пятрок — апаў лісток; прыйшоў Ілья — апала два. Апетыт. Апетыт прыходзіць у час (у часе) яды. Апостал. Па абліччы апостал, а па зубах сабака. Апошні. Добра смяецца той, хто смяецца апошні. Не ён першы, не ён апошні. Не мы першыя, не мы апошнія. Не ты першы, не ты апошні. Не я першы, не я апошні. Як багаты памрэ, то і апошні з хаты прэ, а як бедны худачок — толькі попік ды дзячок. Апускацца. Апускайся, куме, на дно. Апячыся. Апёкшыся малаком, ваду студзяць. Апёкшыся на малацэ, дык і на халодную ваду дзьмуць будзеш. Апёкшыся на малацэ, і на ваду дзьмеш (дзьмухаеш). Араць. Дурняў не аруць, не сеюць, яны самі родзяцца. Чым чорт не араў, тым і сеяць не стаў (не будзе). Арганіст. Я не музыкант (не арганіст), не перабіраю. Аржаны. Аржаная каша сама сябе хваліць. Арол. Арлу з савой не па дарозе. Арэх. Вочы па яблыку, а галава з арэх. Не раскусіш арэх, зерня ńe з'ясі. Смачны жабе арэх, ды зубоў бог не даў. Чалавек не арэх, адразу не раскусіш. Асенні. Няма злей асенняй мухі і дзеўкі-векавухі. Асіна. Для прадажнай псіны кол з асіны. Асліны. Каб сонца засланіць, вушэй асліных мала. Астатні. Першая чарка калом, другая сакалом, а трэцяя сама ўляціць (астатнія паляцяць дробнымі птушачкамі). Астрыгчы. Пайшоў па воўну, а вярнуўся стрыжаны (пастрыжаны, астры- жаны). Астыць. Куй жалеза, пакуль не астыла. Атаман. Цярпі, казак, атаманам будзеш. Атвет. Сем бед — адзін атвет. Атоса. Ні калёс, ні атос, і воўк кабылу панёс. Атрэсціся. Ажаніцца — не ўпасці: не ўстанеш, не атрасешся. Аўца. Адна паршывая (шалудзівая, паганая) авечка (аўца) увесь статак (гурт, усю чараду) псуе (сапсуе). Маладзец супраць (супроць, сярод) авец, а супраць (супроць) малай- ца — сам аўца. Аўчына. Аўчына вырабу не варта. Ахвота. Ахвота горш за няволю. Хвароба — мігрэнь: жраць ахвота, а працаваць лень. Ашуканства. Ашуканствам можна свет прайсці, але назад не вернешся. Баба. Баба з воза — каню (кабыле) лягчэй. Баба з калёс — калёсам лягчэй. Дай жонцы (бабе) волю — завядзе ў няволю. Дзе чорт сам не зможа (не можа), туда (там) бабу пашле. 248