— жартоўнае слова, заал. — заалагічнае, зак. — закончанае трыванне, зборн. — зборны назоўнік, злучн. — злучнік, зневаж. — зневажальнае, кулінарн. — кулінарны тэрмін, м. — мужчынскі род, малод. — ужываецца ў мове малодшага пакалення, міф. — міфічнае, мн. л. — множны лік, н. — ніякі род, наз. скл. — назоўны склон, незак. — незакончанае трыванне, нязм. — нязменнае слова, павеліч. — павелічальнае слова, паляўніч. — паляўнічае, памянш. — памяншальнае слова, прым. — прыметнік, прысл. — прыслоўе, рэдк. — рэдка ўжывальнае, рэліг. — рэлігійнае, с.-г. — сельскагаспадарчы тэрмін, сталярн. — сталярная справа, стар. — ужываецца ў мове старэйшага пакалення, толькі адз. — толькі адзіночны лік, толькі мн. — толькі множны лік, у зн. — у значэнні, устар. — устарэлае, фам. — фамільярнае, фраз. — фразеалагізм, часц. — часціца, эўф. — эўфемізм. АВО прысл. Тут. Аво га і яво га. Р. ("Тут літара "а" і вось тут літара "а". Так мяне папраўлялі вучні, калі я рабіу свае запісы.— П. С.). АБЫЯКЫЙ прым. Неахайны. С того дятькы сміялыся, бо він абыякый (неохайный). Рд. А ГЫ-ЛЯ! (з асаблівай інтанацыяй і з пабочным націскам на другім складзе) выкл. Вокліч, якім падганяюць гусей. Р. А ГЫШЫШЫШЫШЬ! А ГЫШЫШЫШЫШЬ! А ГЫШЫШЯ-А-А! выкл. Так адганяюць курэй і куранят. Р. АЛЭ! часц. 1. Няўжо?! (перапытанне са здзіуленнем). — Чула? Марія вродыла хлопця. — Алэ! Рд. АЛЭ-Э? Р. 2. Так (сцвярджэнне з адценнем здзіўлення). — Кэ, ты, бабо, хутко вмрэш. — Алэ!