уласнабеларускім, корань той, што і ў словах тугі, стужыць — сціснуць 57. Каснік (касьнік) м. Вузкая кароткая стужка заплятаць косы. Бяс касьнікоў добро ні запляцеш галавы, як косы доўгія. Вар. — Руск. (дыял.) косник — 'узкая лента' 58. Паходзіць слова каснік ад каса: кас-нік. 57 П. Сцяцко. Лексікалагічныя нататкі (Словы весніцы, нагавіцы, скаварада, стужка, трыножак).— Лінгвістычны зборнік. Мінск, 1965, стар. 187—192. 58 Л. А. Ивашко. Лексика печерских говоров. Канд. дисс. Л., 1955, стр. 74.