КАПЕЖ м. Стрэшка ў яме (гл.). Трэ канёш направіць, каб у яму сьнёгу ні надуло ў картоплі. Кр. КАПЕЛЬКУ (капяльку) прысл. Трошкі. Пачакай капяльку, хутко буду. Яр. КАПІЦА, -аў ж. 1. Капа (сена). Пяць капіцаў накасіў з груткa таго. Угр. 2. перан. іран. Тоўстая, мажная. От капіца гэта, як села, так на ўсю драбу. Гр. КАПОТА, -аў ж. Плашч з даматканага сукна. На кажух капоту нацягні, каб дошч ні прамачыў. Св. КАПТАН НА КАЖУСЕ. Шуба. Зімою, кап цяплей было, кантан на кажусі апратваю. Вар. КАПУЗА, -аў ж. грэбл. Вялікая неакуратная шапка. Халёра яе насіцімя, капузу. Гр. КАПУСНІК (капусьнік), -аў м. Поле (агарод), дзе расце капуста. На капусьнік гною забракавало. Даўг. КАРАБАВАТЫ прым. Карабаты. Груша збабяла, карабавата стала. Яр. КАРАВАЙНІЦА, -аў ж. Жанчына, якая робіць каравай. Ужэ каравайніцы прышлі каравай гібаць. Гр. КАРАВУЛІЦЬ, -ю, -іш незак. Пільнаваць, вартаваць. Дзяр. КАРАННЕ (каранё) н. Пакаранне. Тваё каранё нічого ні паможа, лепяй угаворвай дзіця. Кр. КАРАЎЛОДАК, -дкаў м. Калаўрот. На караўлодак прадзе. Гал. КАРАЧЫ (карачэ), -оў толькі мн. Карачкі. На карачох лазіць пападлавічу. Ст. С. КАРНОТКІ прым. устар. Кароткі. Некі карнbоткі стаў твой кажух. Гр.