АБРОХАЦЦА, -юсё, -ясься зак. Абрасіцца— абмачыцца расою. Трава велька на балоці — па пояс аброхаўсё, як адроджваў сваю дзялку. Гр. АБРЫДНІЦА, -аў ж. зняважл. Тая, хто надакучае (размовамі і г. д.); абрыдлівая. Ні хачу і бачыць, абрыдніцы гэтае! Гр. АБРЫКАНСКАЕ (абрыканско) (яйцо). Надта моцнае — яйцо курыцы-афрыканкі. Я с твайім біцца ні буду — тваё абрыканско. Кр. АБРЫНДАНІЦА, -аў ж. асудж. 1. Хто ходзіць абрынданы, заляпаны гразёю. Усю спаніцу заляпала гразёю. От абрынданіца! Ст. С. 2. Абарваная. Пярадзень абрынданіцу, хай ні трасе лэхамі. Гр. АБРЫНДАНЫ дзеепрым. 1. Абляпаны, запэцканы. Зл. 2. Абарваны. Гр. АБРЫНДАЦЦА, -юсё, -ясься зак. 1. Запырскацца, заляпацца (гразёю). Дзяр. 2. Абарвацца, абтрапацца (пра адзенне). Чысто абрындалася спаніца, і падлажыць німа часу. Ст. С. АБРЫСКЛАЕ (абрыскло) (малако) — якое толькі пачало кіснуць. Адно прынёс і ўжэ абрыскло малако мушу ёсьці. Гр. АБСАЦ (апсац), -аў м. устар. Абцас. Едн. АБУБНІЦЬ, -ю, -іш зак. асудж. Пастрыгчы нагола. Вёлькі хлопяц, a ягб абубнілі, як авёчку. Гp. АБЦЕПКАНЫ (аіпцёпканы) прым. Абарваны, абабіты (край адзення, тканіны). Kp. АБЦЕПКАЦЦА (апцёіпкацца, ацёпкацца), -юсё, -ясься зак. Абабіцца (пра край адзення, тканіны). Рукаў ацёпкаўсё, трэ зарубіць. Св. АБЦЭНГІ (апцэнгі), -аў толькі мн. Абцугі. Ал