Бялявы, прм. — белокурый. Нейкі такі сабе балявы чалавек. В. Старына. Бярвеньне, я, н. зб. — брёвна. Нацягалі на хату бярвеньня. В. Старына. Бярві(я)но, а, н. — бревно. Скацілася бярвіно ды дало па назе. В. Старына. Ня ўмеяш ты яшчэ скрэбці бярвяна. В. Слопішча, Шацк. р. Бярданка, і, ж. — патронное ружье, заряжаемое с казённой части. Купіў сабе бярданку. В. Старына. Бярлога, і, ж. — берлога. Мядзьведзь ляжыць у бярлозя. В. Старына. Бярозавік, у, м. — березовица — весенний сок берёзы употребляемый, как напиток. Напіся бярозавіку, калі ня хочаш вады. В. Старына. Бярозавы, прм. — березовый. Жалі пад бярозавым гаям. Чаго-ж табе даць: мо бярозаваі кашкі? В. Старына. Бярозавы жук, — майский жук или хрущ (Melolontha vulgaris). Во калі цёпла: ужо лётаюць бярозавыя жукі. В. Старына. Бярозка, і, ж. — вьюнок заборный (Convolvulus sepium L) и полевой (Convolvulus arvensis L.) Увесь пён спляла бярозка. В. Старына. Бяроста, ы, ж. — береста. Вярэнька сплецяна з бяросты. В. Старына. Бяроставы, прм. — берестовый. Пастух зрабіў бяроставаю трубу. В. Старына. Бярэзіна, ы, ж. — одно березовое дерево. Сьсек добраю бярэзіну на калёса. В. Старына. Бярэзьнік, у, м. — березовая роща. Каровы пагналі ў бярэзьнік. В. Старына. Бярэмя, я, н. — охапка. Прынясі бярэмя дроў. В. Старына. Бяседа, ы, ж. — 1) беседа, разговор. Ета ня бяседа бяз гарэлкі. Прык. В. Старына. — 2) пирушка. Бяз хлеба і солі — кепская бяседа. Х. Самін Пух. р. Бясконца, прс. — бесконечно. Ік сталі йці салдаты, дык бясконца йдуць ды йдуць. В. Старына. Бяскорміца, ы, ж. — отсутствие корма. Будзя вясною бяскорміца! В. Старына. Бяспросу, прс. — без спроса. Ня бяры бяспросу. Бяспросу ня сунь носу. Прык. В. Старына. Бяспрыкладны, прм. — дураковатый, не могущий служить примером. Лукаш нейкі бяспрыкладны мужчына. В. Забалоцьце, Сьміл. р. Бяспрыменна, прс. — непременно. Бяспрыменна зрабі ты мне ета. В. Старына. Бясхлебіца, ы, ж. — отсутствие хлеба. Жыта ня ўрадзіла: будзе бясхлебіца. В. Старына. Бясчур, прс. — весьма, очень много. Вой, вой! што таго народу на месьця — бясчур! В. Старына. Бясьціханьня, прс. — без умолку. Бясьціханьня ўсё просіць: дай ды дай есьці. В. Старына. В. Вабіць, дзс. — приманивать, подзывать птиц и зверей. Умея вабіць ваўкоў і птушак. В. Старына. Вага, і, ж. — 1) вес. Слабая яго вага. В. Старына. — 2) журавль при колодце. Трэба к вазе прычапіць палена, каб лягчэй цягаць ваду. В. Матарова, Сьміл. р. Вагаць,-цца, дзс. — качать,-ться. Ня вагай дошкі. Хлапцэ вагаюцца на плоця. В. Старына. Вада, ы, ж. — порок, недостаток. Што-ж табе за вада, што ты ўсё хварэяш? В. Жораўкі, Сьміл. р. Вадзень, вадня, м. (мн. вадне) — овод. Чыста заелі вадне ('вадне) кабылу ў леса. В. Старына. Вадзіцца, дзс. — пасти лошадь, корову, водя их на поводке. Вунь нехта на нашуй дарожца с канём водзіцца. Ня вадзіся тут, каля шкоды. В. Старына. Вадзіць,-цца, дзс. водить,-ться. Пойдам ганяць картоплю: ты будзяш каня вадзіць. Ня вадзіся з арыштантамі етымі. В. Старына. Вадохрышчы, аў, мн. — праздник