каб атвезьці каго ў Сьмілавічы. В. Раўнапольле, Сьміл. р. Бірка, і, ж.—палочка с нарезами вместо цифровых обозначений даты, количества денег или вообще с заметкою на память. Татарын доў мне бірку ат аўчыны. В. Старына. Біскуп, а, м.—епископ католический. Сам біскуп будзе служыць у касьцеля. В. Старына. Бітва, ы, ж.—битва. Пачакай, зараз у іх будзя бітва. В. Старына. Бітон, а, м.—битон. У бітоні німа газы. В. Крамяні, Пух. р. Біць,-цца, дзс.—бить, драться. Аж сэрца б'ецца: так іспужоўся. В. Старына. Ё каго біць, ды некаму. Прык. В. Забалоцьце, Сьміл. р. Бі яму ў морду. Сварыцяся сабе, толькі ня біцяся. В. Старына. Біць на тое—клонить речь к томуто. А ён усё б'е на тоя, каб яму дасталося боляй. В. Старына. Біч, а, м.—круглое полено цепа, которым бьют по снопах. Атарвоўся біч ат цэпа. В. Старына. Блага, прс.—плохо. Каму добра, а каму й блага жывецца. В. Старына. Благавешчаньне, я, н.—благовещение (праздн.). На благавешчаньня прылятая бусел. В. Старына. Благата, ы, аг.—переносно,—нехороший, скупой сварливый. Вот дзе благата! добраму чалавечку добра і ў запечку, а благой благацэ ня ўнаравіць і на куце. Прык. В. Старына. Благі, прм. (скар. благ)—1) плохой, скверный. У яго благоя вока.—2) нездоровый, нехороший на вид. Хлопяц нешта саўсім стоў благ. В. Старына. Благоткі (благотачкі), прс.—плоховато. Ета-ж ня благоткі. Благотачкі яму жыць тут ці што?— В. Старына. Блажэць, дзс. — дурнеть, худеть. Нешта стала блажэць наша дзеўка. В. Старына. Блазнаваць, дзс.—малчишестовать. Нечага блазнаваць: ня малы В. Старына. Блазнота, ы, ж. зб.—малопонимающая детвора. Блазнота ты яшчэ малая. В. Старына. Блазьніца, ы, ж. — малопонимающая, наивная девчонка. Блазьніца ты, дзеўка, проўду табе кажу. В. Старына. Блазен, зна, м.—молокосос. Сам блазян, а бярэцца другога вучыць. Блазян ты ашчэ жаніцца. В. Старына. Блёкат, у, м.—белена. (Hyoscyamus niger L). Каля плоту шмат блёкату. В. Старына. Блёўтаць, дзс.—болтать воду. Ня блёўтай там вады. В. Старына. Бліжай, прс. в. ст.—ближе. Падыйдзі сюды бліжай. В. Старына. Бліжэйшы, прм. в. ст.—ближайший. Каб дзе ў бліжэйшы лес паехаць. В. Старына. Блізка, прс.—1) близко. Блізка, ік рукою падаць.—2) приблизительно. Зарабіў блізка рублей дзесяць. В. Старына. Блізінька, блізінічка, прс.—близёхонько. Сядзь блізінька. Туды-ж саўсім блізінічка. В. Старына. Блізкі, прм. (скар. блізак)—близкий, ближний. І блізкія, і далёкія—усе собраліся. Блізак локаць, да ня ўкусіш. В. Старына. Блізкі сьвет—весьма дальнее расстояние. Ета-ж ня жартачкі: іці блізкі сьвет пяшком. Куды я пайду за блізкі сьвьвет?! В. Старына. Блізна, ы, ж.—ошибка в тканье, когда основа идет поверху без перытаканья. Упацёмку наткала блізну. В. Старына. Блізь, прс.—около, близко. Воз стаіць блізь пуні. Блізь вясны ня стала сена. В. Старына. Блізьнюк, а, мн. (м. блізнята, ласк. блізьняткі)—близнец. Адам Данілаў—дык блізьнюк. Еўка радзіла блізьнят. В. Старына. Ета нашы блізьняткі (ягнёнки). В. Старына. Блізютка, прс. близёхонько. Саўсім блізютка схадзіць туды. В. Старына.