на вячэру. В. Старына. Бягучы, ня йдучы, скарэй утомісься. В. Дайнава. Пух. р. Бедаваць, дзс.—бедствовать, горевать. Бядуя чалавек: німа хлеба, дзеці галодныя. В. Старына. Беднасьць, і, ж.—бедность. З багацьця жджы беднасьці, з беднасьці—багацьця. Прык. В. Забалоцьце, Сьміл. р. Безгалоўе, я, н.—безурядица, несчастье. Было-б там нам бязгалоўя, каб ня надышлі людзі. В. Старына. Безграшоўе, я, н.—безденежье. Але ікраз выпаў такі час, што бязграшоўя. В. Старына. Бездарожжа, а, н.—распутица. Не'к прышлося ехаць у самая бяздарожжа. В. Старына. Без'языкі, прм.—не имеющий языка. Маўчыць, ік бязьязыкі. В. Старына. Белазоры, прм.—светлоголубой. Бялазоры мужчына. Бялазоры конь. В. Старына. Белашвейка, і, ж.—белошвейка. Панясу рубашку шыць к бялашвейца. В. Старына. Белая краска—поповник, белоцвет. (Chrysanthemum Leucanthemum G). Зьвілі вянок з белымі краскамі. З белаі краскі паўрывоў лісьцікі. В. Старына. Белка, і, ж.—белка. Хлопцы йзлавілі ў леся белку. В. Старына. Белы панядзелак - понедельник великого поста. Сягоньня-ж ня можна прасьці; белы панядзелак. В. Старына. Бельмы, аў, мн. бельмы. Выпучыў свае бельмы—ня павылазілі яны табе! В. Старына. Ужо пачоў вытрэшчуваць са злосьці свае бельмы. В. Раўнапольле, Сьміл. р. Бераг, у, м.—1) берег реки. Чуць выскачыў з вады на бераг.—2) край леса. Далёка ў лес ня йдзі: з берагу зьбірай грыбё. В. Старына. Берагчы, дзс.—беречь. Ня хочаш бярагчы сам сібе. Бяражы сваё здароўе. В. Старына. Бесканечны, прм. — бесконечный. Бясканечны твой разгавор. Бясканечная дарога. В. Старына. Бесклапотны, прм. — беззаботный. Вясёлы, бясклапотны ён чалавек. В. Старына. Беспратхланьня, прс. — без передышки, беспрестанно. Вот дзе дзеткі: бяспратхланьня лезуць ды лезуць; дай ім тоя, дай ім ета. В. Старына. Бесталкоўны, прм. — бестолковый. Які-ж ты бясталкоўны хлопяц, нічога ня можаш паняць. В. Старына. Бесьперастаньня, прс.—беспрестанно. Дождж ідзе да йдзе бясьпярастаньня В. Старына. Бёрда, а, н.—гребень ткацкого станка, бёрдо. Купіла на кужаль новая бёрда. В. Старына. Бздун, а, м.—1) вонючка; портящий воздух. Ня пускайця бздуна сюды, каб ня бзьдзеў тут.—2) насмешл., слабосильный. Бздун еты й аднаго мяшка ня падымя. В. Старына. Бзьдзець, дзс—портить воздух, Напёрся картоплі ды бзьдіць на ўсю хату. В. Старына. Бзьдзюха, і, аг.—1) мужчина и женщина, портящие воздух. Атыйдзі, бзьдзюха ты, ужо надоў! — 2) травяной клоп (вонючка) Pentatoma. Узёў у рукі бзьдзюху, дык сьмярдзіць, аж ня вытрымаць. В. Старына. Бзыкаць, дзс.—насм., сердиться, волноваться и бегать. Нечага бзыкаць: ніхто цібе ня баіцца. В. Старына. Бізун, а, м. (пам. бізунец) бич, плеть. Сплёў бізун у шэсьць вяровачак. Голы, ік бізун. В. Старына. Біклажка, і, ж.—баклажка. Выпілі цэлаю біклажку вады В. Старына. Біла, а, н.—1) жердь в избе, повешенная под потолок. Хуста нейдзя вісіць на біля.—2) в телеге верхние бруски, в которые вставляются поперечные дощечки—„баляскі". Сеў на біла ды едзя. В. Старына. Біржак, а, м.—занимающийся легковым извозом. Аксён наш біржак—ужо й паехаў к машыня,