Барматаць, дзс.—бормотать. Бармоча сабе пад нос, ік дзед. В. Старына. Бародаўка, і, ж.—бородавка. У Зьмітры на руках адны бародаўкі. В. Старына. Барсаць, варсаць, дзс.—втаскивать „абору“ в ушки лаптя. Ня умея ашчэ лапця барсаць. В. Белае, Пух. р. Лапці паправіў, буду варсаць аборы ды абувацца. В. Старына. Барсукоў, прм.—барсучий. Знашлі борсукову нору. В. Жораўкі, Сьміл. р. Бартаваць, дзс.—вынимать паз в бревне. Бартуюць бярвеньня на хату. В Старына. Барукацца, барокацца, дзс.—бороться. Хлопцы барукаюцца. В. Слопішча, Шацк. р. Ужо згадзіну барокаюцца, нявядома, хто каго паваліць. В. Старына. Барынь, я, м. (русізм)—барин. Жыве сабе, ік барынь які. В. Старына. Барыня, і. ж.—1) барыня. Ня вялікая барыня: можаш і сама схадзіць вады.—2) народны танец. Дзеўкі скачуць барыню. В. Старына. Барыш, у, м.—могарыч пры купле-продаже и при сватаньи невесты. Давай за каня сто рублей і барыш твой. Сватэ прыехалі барыш піць. В Старына. Басота, ы, ж. зб.—босяки, голь. Басота ты! Усякая басота да галота хоча камандаваць. В. Старына. Басэтля, і, ж.—контрабас. Іграя на басэтлю—аж раве. В. Старына. Басьці,-ціся, дзс.—1) бодать,-ться. Карова бадзецца й блізка к сабе нікога ня падпуская.—2) колоться крапивой. Узёў ды крапіваю бадзецца. В. Старына. Басяк, а, м.—босяк. Еты басяк ужо прагуляўся. В. Вострава, Сьміл. р. Баталя, і, ж. (літ. баталія)—свалка, драка, крик в большом споре. Бабы баталю паднялі на ўсё сяло. В. Старына. Батрак, а, м.—батрак, наемный рабочий. Хоць у батракё йдзі, німа дзе дзецца. Служыў за батрака. В. Старына. Баўтун, а, м.—испорченное, болтающееся яйцо. Яйца—адны баўтунэ. Глядзі, у яешню ня разьбі баўтуна. В. Старына. Бацьвіньне, я, н.—ботва. Ідзі, дачушка, у вагарод, назьбірай сьвіньням бацьвіньня. В. Старына. Бацька, і, ж.—отец. Бацька ўжо стары на работу. Як хто хоча, так па свайму бацьку плача. Прык. В. Старына. Бацькаў, прм.—принадлежащий отцу. Надзеў бацькаў кажух. В. Старына. Бацькаўскі, прм.—отцовский (о наследстве). Сын жыве ў бацькаўскуй хаця. В. Старына. Бацькаўшчына, ы, ж.—наследство после отца. Братэ судзяцца за бацькаўшчыну. В. Старына. Бацьке, оў, мн.—родители. Памерлі бацькё, дык і ўсё памерла. В. Старына. Бацюшка, і, м.—священник. Бацюшка наказваў, каб прыходзілі ў цэркву. В. Старына. Бачонак, нка, м.—бочёнок. Выгнаў бачонак самагонкі. В. Старына. Бачыць, дзс.—видеть. Бачыш, што робіцца на дварэ?! Бачыш, які ты добры! В. Старына. Башлык, а, м.—башлык. На дварэ мароз: трэба абвязацца башлыком. В. Старына. Башмак, а, м.—башмак. Парвоўся башмак, што аж нага відаць. В. Старына. Баязьлівы, прм.—боязливый. Які-ж ты баязьлівы, баісься адзін на двор выйці! В. Старына. Баярынь, я. м.—боярин. Надзеўся, ік баярынь. В. Старына. Баяцца, дзс.—бояться. Баяцца тут німа чаго. Баючыся воўка, і ў лес ня хадзіць. Прык. В. Старына. Баяць, дзс.—говорить неправду, выдуманное. Слухай, што табе ўсякі бая. В. Старына. Бегаць, дзс.—бегать. Бегая баба бяз толку. Куды вы бяжыцё? Бяжыма туды. В. Старына. Бегчы, дзс.—бежать. Трэба хутчэй бегчы да хаты, а то ня пасьпею