Чырвоны, прм. (скар. чырван)— красный. Майсей зрабіўся чырвоны, ік бурак. Купіла на спадніцу чырвонаі хварбы. Мар'я ў чырвонум андараку. Неба аж чырвана стала! В. Старына. Чыснок, ныку, м. — чеснок посевной (Allium sativum L). У булён укінула галоўку чысныку. В. Старына. Чыстакол, у, м. — частокол. Абламаўся наш чыстакол у гумне — трэба яго паправіць. В. Старына. Чыстаколачны, прм. — сделанный из частокола. Абгарадзіліся чыстаколачным плотам. В. Слопішча, Шацк. р. Чыстаколіна, ы. ж. — частоколина. Узёў ды б'ецца чыстаколінаю. В. Старына. Чысьцёха, і, аг. — чистёха. Бач, які чысьцёха: ня памыўшы рук, ня будзя есьці! В. Старына. Чытака, і, аг. — чтец. Чытака с цібе ўжо: бэкая сабе пад нос! В. Старына. Чытаньне, я, н. — чтение. Ня разборная яго чытаньня. В. Старына. Чыча, ы, ж. (дзіцяч.) — нож. Ня бяры чычы:пальчык парэжаш! В. Старына. Чычырыць, дзс. — быстро есть, грызть. Малы толька й тоя робіць, што чычырыць хлеб. В. Старына. Чэзлы, прм. — истощенный, худосочный. Парасята нейкія худыя, чэзлыя і есьці ня бяруць. В. Старына. Чэзнуць, дзс. — исчезать, худать. Сьвіньня нешта нам ня ручаць: вот толька купіш, дык адразу станя чэзнуць і прападзе. В. Старына. Чэканьне, я, н. — тиканье. Часы не'к памаленьку йдуць, ня чуць іх чэканьня. В. Старына. Чэкаць, дзс. — тикать. Часэ як хуцінька чэкаюць! В. Старына. Чэрава, а, н. — чрево, брюхо. Сьвіньня прабіла сабе чэрава. В. Старына. Чэрствы, прм. — черствый. Хлеб чэрствы, аж ня ўкусіць. В. Старына. Чэрхаць, дзс. — чиркать. Даволі табе чэрхаць етыя сьпічкі, усяроўна не запаліш! В. Крамяні, Пух. р. Чэрці яму (табе) загадалі, — в отрицательном смысле. Чэрці яму загадалі ета рабіць! В. Старына. Чэсьць, і, ж.— 1) угощение, ласковый прием. Добрая ў іх была чэсьць. Што с тае чэсьці, калі няма чаго есьці! Прык.—2) вежливость. Пара й чэсьць знаць: трэба дамоў іці. В. Старына. Чэўраць, дзс. — истощаться от голодания. Якое іх жыцьце: ік прыдзя вясна, дык крышкі хлеба німа, дзеці так і чэўраюць. В. Старына. Чэцьвер, у, м. — четверг. У еты чэцьвяр пойдуць зажынаць. В. Старына. Ш. Ша! выкл. — 1) тише, шш... Ша! маўчок! ніхто ні слова!—2) выкрик для успокоения лошади во время бега. Ша! ша! памалу, кося, ня ляці! В. Старына. Шабальбоны, аў, мн. — помидоры (Solanum Lycopersicum). Вялікія парасьлі шабальбоны, па кулаку. В. Загай, Пух. р. Шабас, у, м. — шабаш, евр. Вось і шабас зайшоў: газы ня купіш. В. Старына. Шабаш, прс. — полно, достаточно. Шабаш, больш ты ў міне нічога ня палучыш! В. Старына. ў самы глыб—толькі й бачылі яго. В. Старына. Шабулдых! выкл. — бултых. Шабулдых с канём у раку! В. Старына. Шабулдыхнуць, - цца, дзс. — бултыхнуть, - ться. Шабулдыхнаў з галавою ў ваду. Шабулдыхнаўся