Цераз, прыйм. з вінав. — через. Пяраскочыў цяраз плот. В. Старына. Церазчур, прс.—черезчур. Цярасчур выпіў, аж чуць вычухаў! В. Старына. Церазьсядзельнік, а, м. — чересседельник. Цярасьсядзельнік аслаб, трэба падцягнуць. В. Старына. Церая, і, ж.—работница по терке льна. Нанял! мы дзьве цяраі. Зарабіла сабе цяраю. В. Скрыль, Пух. р. Цёрла, а, н.—ставец для терки мака. Пабілася цёрла, мак тручы. В. Рудзенск, Сьміл. р. (Пр. Макацёрт). Церніца, ы, ж.—снаряд для терки льна. У вадну церніцу ўвесь лён пярацерла. В. Старына. Церці, дзс. — тереть. Зоўтра будам канопл! церці. В. Старына. Церціся, дзс.—1) тереться. Ня спускай нізка снапоў, ато будуць церціся аб калёса. Лён сухі, дык добра трэцца.—2) пропадать, изводиться. У гаспадарца ўсё к чорту трэцца, прападая!—3) ничего не делая, ходить по соседям. Трэцца дзень пры дні па чужых людзях, а дома нічога ня робіць. Ведая толька церціся. В. Старына. Церці час,—зря, понапрасну терять время. Толька будзяш за ім час церці—і нічога ня зробіш. В. Старына. Цётачка, і, ж.—ласк. Цётка. Мая ты цётачка, мая ты залаценькая! В. Старына. Цётка, і, ж.—1) тетя. К нам прыехала цётка. Пайду к цётца ў госьці.—2) обращение к старшей женщине. Цётка, пазычця скаравады! В. Старына. Цётчын, прм.—теткин. Завязала цётчыну хусту. В. Старына. Цешча, ы ж.—теща. У цешчы пазычыў грошай. В. Старына. Ці, злуч.—1) вопрос. ли. Ці ня бачыл! вы майго хлапца? Ці-ж—разве? Ці-ж, ты ня чуў, што я табе казоў? — 2) раздел. или. Ці ты яму кажы, ці сьцяне—дык усяроўна. В. Старына. Цігра, ы, ж. — тигр. Ён, ік тая цігра, кінуўся да яе. В. Старына. Цікава, прс.—удивительно, интересно. Цікава, што з етага ўсяго выйдзя! В. Старына. Цікавасьць, і, ж.—1) интерес. Аткуль у яго тая цікавасьць бярэцца да ўсяго?!—2) в см. нар. удивительно. Цікавасьць, што ціпер робіцца на сьвеця! В. Старына. Цікаваць, дзс. — 1) следить за чем с интересом. Цікуя, што-жз етага далям будзя.—2) подстрегать кого. Цікуя, куды яны пабягуць. В. Старына. Цікавіцца, дзс.—интересоваться. Ён усім цікавіцца, дзе што робіцца. В. Старына. Цікавы, прм. — 1) интересующийся чем. Які ён цікавы, усё хоча ведаць!—2) интересный. Цікавы іх быў суд! В. Старына. Ціп-ціп! выкл.—выкрик для призыва курей. Курэй трэба паманіць у хату: ціп, ціп, ціц! В. Старына. Ціпер, цяпер, прс.—теперь. Калі ня ціпер, дык у чацьвер. Прыгав. В. Старына. Цяпер ня маю часу. В. Вострава Сьміл. р. Ціперашні, прм.—теперешний. Дай мне ціперашняга малака. В. Старына. Ціпка, і, ціпачка, і, ж.—курочка. Ціпка мая, ціпачка! В. Старына. Ціскацца, дзс.—жать, толкать кого. Ня ціскайся ты тут! В. Старына. Ціснуць, дзс.—жать. Бот цісьня нагу. В. Старына. Ціў! выкл.—звукоподорожание пискивому щебету птенцов. Маленькія вярабейчыкі ціўкаюць: ціў, ціў!.. В. Старына. Ціўкала, а, н.—ребенок, издающий подражательные говору звуки. Ах ты маленькая ціўкала, ужо нешта гаворыш! В. Старына. Ціўкаць, дзс.—пискливо щебетать. Пыляняткі ўжо вывяліся ды ціўкаюць. Вярабейчыкі ў гнязьдзе ціўкаюць. В. Старына. Ціхаця, выкл.—тише вы (ты). Ціхаця, дзеці! В. Старына.