Смаркачка, і, ж.—малолетняя девочка. Ты ашчэ смаркачка: етаі работы ня панімаяш. В. Старына. Смаркачэ, оў, мн.—сопли. Падатры ты свае смаркачэ. В. Старына. (Пр. Смэркі). Смаршчок, шчка, м.—гриб сморчек. Смаршчкоў са тры паднёў. В. Старына. Смач(ш)на, прс.—вкусно. Хочаш смашна есьці, дык на печы ня сядзі. В. Старына. Смач(ш)ны (скар. смачан), прм.—вкусный. Смачны прасныК. В. Вострава, Сьміл. р. Чоран мак, да смачан. Прык. Х. Самін, Пух.р. Смашны хлеб. В. Старына. Смокалкі, лак, мн. (дзіцяч.)—льнянка обыкнов. (Linaria vulgaris Mill). В. Капейна, Сьміл. р. Смолка, і, ж.—1) нежная смола из молоденьких сосновых шишечек; народной медициной рекомендуется от чахотки. Яму ат сухот нараілі піць смолку іс шышачак.—2) молочный сок у коровы перед теленьем. Карова зараз ацеліцца: у цыцках ё ўжо смолка. В. Старына. Смолны, прм.—пропитанный смолой. Падлажы смолны корч. В. Старына. Смоль, і, ж. зб.—короткие смольные поленца дров для „комінка". На тыдзянь насеклі смолі. В. Старына. Сморгаць, дзс. (аднакр. Смаргануць)—дергать за веревку, шнур и т. под. Ня сморгай ты за вяроўку, ато нельга завязаць. Ік смарганўў раз, дык вузял і разьвязоўся. В. Старына. Смоўж, смаўжа, м.—улитка (Limax). Смоўж ізьзеў увесь корань у грыбя. В. Старына. Смочка, і, ж.—осока болотная (Carex acutiformis Ehrh.). О, каровы цягаюць смочку! С. Навасёлкі, Пух. р. Смуга, і, ж.—1) муть. На вокнах смуга.—2) копоть на чубуке от табака. Ік курыш, дык смуга на сэрца падая. В. Старына. Смурод, у, м.—вонючий, зловонный запах. У хаця смурод, аж нос верня.—2) бранное: тот, кто портит воздух; паршивец. Смурод ты, пашоў вон атсюль! В. Старына. Смуродзіна, ы, ж.—смородина чорная (Ribes nigrum L.). В. Старына. Смуродзіць, дзс.—портить воздух. Ня смуродзь ты, чаго ты ўбіўся сюды! В. Старына. Смутны, прм.—печальный, невеселый. Смутны ён ходзіць: баіцца суда. В. Старына. Смуціцца, дзс.—печалиться. Чаго там ужо вельма смуціцца—за ета ня павесяць! В. Старына. Смык, а, м.—1) смычок. Із-за вуха рэжа смыкам.—2) худой. Вырабіўся хлопяц у смык. Куды еты смык варт?! В. Старына. Смыльнуць, дзс.—треснуть по затылку. Ня лезь, гавару, бо як смыльну!.. В. Скрыль, Пух. р. Смэркаць,-цца, дзс.—сморкать,-ться. Ня смэркайся на падлогу. В. Старына. Смэркі, аў, мн.—сопли. У цібе із носа смэркі цякуць. В. Старына. Снавалкі, лак, мн., снавальніцы, ніц, мн., сноўніцы, ніц, мн.—гл. Асноўніцы. Трэба прыбіць снавалкі ды снаваць кросна. В. Матарова, Сьміл. р. Прыбілі к сьцяне снавальніцы кросна снаваць. В. Бор. Сьміл. р. Схадзі, дачушка, аснуй кросна, ато людзі атарвуць к сьвяту сноўніцы. В. Харавічы, Сьміл. р. Снасьць, і, ж.—различные земледельческие орудия и хозяйственные принадлежности. Ік па снасьці йдзе—дык і работа спорна. Прык. В. Старына. Снудацца, дзс.—сновать, таскаться без дела. Як трохі захварэя, дык і пачне снудаццы. Снудаяццы цэлы дзень, нічога ня робіць. В. Крамяні, Пух.р. Сокат, у, м.—крик курицы. Куры ў хляве нарабілі сокату: мусіць іх там сабака душыць. В. Старына. Соладзь, і, ж.—сладость. Соладзь, аж нельга есьці. В. Старына.