Падпасак, ска, падпасыч, а, м.— подпасок, помощник пастуха. Падпасак чуць цягаяцца за пастухом. В. Бор, Сьміл. р. Падпасыч адзін лётая за статкам, а· пастух ляжыць. В. Старына. Мой Юрка сягоньня пашоў у падпасычы. В. Старына. Падперці,-ціся, дзс.— подпереть, -ться. Хіба калом падперці варота, каб ня паваліліся. Падпёрся сабе кіёчкам ды стаіць. В. Старына. Падпечак, ка: м.— помещение для кур под печкаю. Загоні куры пад печак. В. Старына. Падпінак, ка, м— чересседельник. На кані слабы падпінак. В. Голац, Сьміл. р. Пр. Падбрушнік). Падпіць, дзс.— достаточно выпить вина. Нейдзя-ж такі ён падпіў, што язык яго блутаяцца! В. Старына. Падплятаць, дзс. (зак. падплесьці) — намётывать лыком падошву лаптя. От такі гультай: лянуяцца сабе й лапця падплесьці. За раньніцу падплёў дзьве пары лапцей. Янушка ўмея крэпка падплятаць лапці. В. Старына. Падпора, ы, ж. (пам. падпорка)— подпора из нетолстого бревна для „азярода"; подпора вообще. У вазяродзя падгніла падпора. У ета шула трэба падпорка. В. Старына. Падправіць, дзс.— дать немного приправы к пище. Падпраўця капусту алеям. В. Старына. Падпусьціць, дзс.— испортить воздух. Ці ня ты ета толька падпусьціла, што аж нос верня? В. Старына. Падпяразваць,-цца, дзс. (зак. падпярзаць,-цца, прм. падпяразаны) — подпоясывать,-ться. Бяры ты падпярзвай яго. Ой, як доўга ты падпяразваясься! Німа паяска, чым дзіцяці падпяразаць. Падпяразоўся папружкаю. Ходзіць падпяразаны нейкім лыкам. В. Старына. Падпяразка, і, ж.— шнурок из веревочки или иное что для подпоясывания. На табе еты канчар на падпяразку. В. Старына. Падрабіцца, дзс.— управиться по возможности с работаю. Ік с полям падробімся, тады будам пярасыпаць істопку. В. Старына. Падрабляць, дзс. (зак. падрабіць, прм. падроблены)— подделывать. Умея падрабляць чужую подпісь. Сам падрабіў ключык да замка. Мусіць падробляным ключыкам атамкнулі ток ды ўлезьлі. Нехта ўсунаў мне падроблянаю бумажку. В. Старына. Падрабязкі, аў, мн.— всякие мелкие предметы. Кублэ на дзін воз паклоў, а падрабязкі на другі. В. Старына. Падражніваць,-цца, дзс. (зак. падражніць, -цца) — поддразнивать, -ться. Ня падражнявай ты яго! Ік той дурань, падражняваяцца з дзіцям. Толька падражніў іх, а нічога ня доў. В. Старына. Падраіць, дзс.—посоветовать. Дзядзька мне падраіў купіць етага жарабочка. В. Старына. Падратаваць сьвіней,— попротягивать свиньям в рыла кольца из проволоки (дроту), чтобы они не рылись. Трэба сьвіньней падратаваць, каб ня рылі. В. Слопішча, Шацк. р. Падрашэтнік, а, м.— губчатый с'едобный гриб, подобный маслянику. Адных падрашэтнікаў назьбіроў каробку. В. Старына. Падруб, а, м., падруба,-іна, ы, ж.— подвалина, нижнее бревно в строении. Ета калода добра будзя на падруб. В. Старына. Адна падруба ў хляве саўсім уехала ў зямлю. У хату трэба даваць новыя падрубіны. В. Забалоцьце, Сьміл. р. Падрымоўка, і, ж.— вторая струна в скрипке. Ік дзёрнаў цмыкам, дык аж падрымоўка лопнула! В. Старына. Падрыпаць, дзс.— потащиться, поплестись. Падрыпаў па етакуй гразі ды ашчэ ўвечара! В. Старына. Падрэпаць, дзс.— подрать когтями, а также граблями. Куры падрэпалі грады. Вазьмі хіба граблямі