Закладаць, дзс.—закладывать, заделывать (дыру). Закладая дзіркі ў плоця. В. Харавічы, Сьміл. р. Заклакаваць стрэльбу, — закласть порох в ружье клочьями кудели или ваты. Давай заклакуям стрэльбу ды стрэлім. В. Харавічы, Сьміл. р. Заклапаціцца, дзс. (прм. заклапочаны)—озаботиться. Заклапаціўся наш стары: вышаў корм скаціня. Пастаянна ён ходзіць заклапочаны. В. Старына. Заклінаваць, дзс.—загнать клинья. Заклінавалі шасьцярню ў малатарні. В. Старына. Заклінаць,-цца, дзс. — усиленно клясть,-ться. Закліная хлопца, што вырваў на градах брушку. Заклінаяцца, што ня ён узёў. В. Старына. Заклыгаць, дзс.—захромать. Нешта заглыгала наша карова. В. Старына. Закляты, прм. — заклятый, заколдованный. Нейкая заклятая места ета: ня шанцуя мне тут. В. Старына. Закон, у, м. — закон. Закон, што дышла: куды павярнуў, туды й вышла. Прык. В. Старына. Закон дурню ня пісан. Прык. В. Дукарка, Сьміл. р. Закот, у, м.—1) бревенчатый потолок. У клеці вельма ўжо выгінасты закот.—2) щит из бревен. У таку выкінаўся закот. В. Старына. Закоўзаць, дзс.—гл. Закаўзаць. Закоўзаў усе рукавэ. В. Старына. Закрактаць, дзс.—сов. от крактаць. Закракталі жабы ў балоця: будзя цёпла. В. Старына. Закрасаваць, дзс.—зацвесть (о ржи). Закрасавала жыта. В. Старына. Закрутка, і, ж.—деревянная завертка для запирания дверей. Закруці-ж закрутку, каб сьвіньні ня вылязьлі. В. Старына. Закрыліна, ы, ж.—доска, прикрепленная к концу соломенной крыши для задержки соломы. Вецяр сарвоў адну закрыліну з пуні. В. Старына. Закрыўдаваць, дзс. — обидеться. Так-жа закрыўдавоў на міне кум, што бяда! В. Старына. Закрэмсаць, дзс.—зарезать тупым ножом. Закрэмсалі пеўня к дасеўкам. В. Старына. Закурняўкаць, дзс.—замяукать. Кот закурняўкаў на гары. В. Старына. Закураць, дзс.—закоптеть. Чыста ўся хата закурала ад дыму. Закураў камінок у лянпя. В. Старына. Закурэць, дзс.—повалить столбом (о пыли). Конь панёсься, толька пыл закурэў. В. Старына. Закуска, і, ж. — перен.,—нагоняй, побранка. Доў яму добраі закускі. В. Старына. Закута, ы, ж.—давнишнее наказание, заключающееся в том, что в дом виновного присылались на хлеба „закутнікі"—бедняки от 1 до 5 челов. У Паўлюковых была закута. В. Старына. Закутак, тку, м.—глубь угла. Залез у закутак ды сядзіць. В. Старына. Закутнік, а, м—бедный человек, проживающий „закутаю". Дзямян жыве ў закутніках. В. Старына. Зала, ы, ж.—гл. Золасьць. От холад, зала! С. Амельна, Пух. р. Залаб, залабкі, прс.—за волосы около лба (брать). Схваціў залаб ды давай цягаць. Тузаюцца залабкі. В. Старына. Залажыцца, дзс.—пойти в пари. Залажыліся на кватэрку гарэлкі. В. Старына. Залаз, у, м.—неопределенное количество снопов, повешенных в „азярод", шириною прибл. в 4—5 снопов; когда навешают один „залаз" снопов до верху, тогда снова „залазяць" на „азярод". Ячменю вышла ў нас два залазы. В. Старына. Залазаваць, дзс.—начать менять зубы (о лошади). Наш жарабок залазавоў. В. Старына. Залапацець, дзс.—быстро побежать (о лошадях). Коні спудзіліся ды ік залапацяць—толькі й бачылі іх! В. Старына