НАСТАЯШЧЫ, НАСТАЮШЧЫ прым. Даволі вялікі, падрослы. У яе хлопец настаяшчы, скора ў школу пойдзець. Драбаўшчына Глыб. У вайну я настаяшчай ужо была. Галбея Паст. Дачка была ўжо настаюшчая, калі я апяць жаніўся. Дзёрнавічы В.-Дзв.
НАСТОЕНКА ж. Настойка на ягадах. Для настоенкі ягады засыпаю сахарам. Мікіціха Шум.
НАСТОЛЬНІЦА, НАСТОЛЬКА ж. Настольнік, абрус. Гэту настольніцу яшчэ мая мама вышывала. Каханавічы В.-Дзв. Настольніцу новую зрабіла, на свята сцяліць будзім. Каменка Тал. Стол накрываюць настольніцай. Кузьмянцы Віц., Забор'е Рас. Трэба пасціраць настольку. Старыя Крукі Міёр. Параўн. накрывалка.
НАСТРАПАЛІЦЬ зак., экспр. Настроіць супраць каго-н.; падгаварыць зрабіць што-н. Настрапаліла нівестка ўжэ майго сына проціў міне. Кулакова Віц. Параўн. нагаржамыздзіць, навухріць.
НАСТРІМАЦЬ незак. Сустракаць. Нада ж дачку настрімаць. Абольцы Тал.
НАСТРОІЦЦА зак., перан., экспр. Сабрацца пайсці куды-н. Ну, куды ўжо настроілася? Дварчаны Паст. Параўн. налудзіцца.
НАСТРОІЦЬ зак. Прыгатаваць (пра ежу). Я за дзень настроіла на стол усяго поўна. Целякі Паст. Параўн. навесці, накрапаць у 1 знач.
НАСТРОМАК м. Невялікі воз чаго-н. Мне аднаго настромка саломы хваціць. Слабада Дубр.
НАСТРЫКАЦЬ зак., экспр. Нахвастаць, насцябаць. А ён крапіваю мяне настрыкаў. Пераброддзе Міёр.
НАСТРЭЧУ прысл. Насустрач. Я пайду адтуль сена заграбаць, а ты тады мне настрэчу ідзі. Гараўцы Міёр.
НАСТЫ прым. Сыты. Цяпер чалавек насты, скаціна настая. Мярэцкія Глыб. Параўн. наеты, напундыраны.
НАСТЫБЕНІЦЬ зак., экспр. Надакучыць. Кот настыбеніў: лезець і лезець на стол. Празарокі Глыб. Параўн. набярэдзіць, налязаць.
НАСУЛЬ м., НАСУЛЯ ж., абразл. Чалавек з вялікім носам. Такі насуль! Мілашова Міёр. Насулю такую ў жонкі ўзяў. Уна Лёзн.
НАСЦІЛКА ж. Накідка; пакрывала на падушку. У нас на падушках самавышываныя насцілкі. Красніца Чаш. Параўн. накідашка, накідва, накідушка, накінка.
НАСЦЯГНУЦЬ зак. Надысці, настаць. Вось і ноч неяк адразу насцягнула. Савенічы Сен.
НАСЫПАНЕЦ м. Гародніна, складзеная ў кучу. Насыпанец трэба знесці ў кладоўку. Шарагі Міёр.
НАТАЛДОНІЦЬ зак., экспр. Нагаварыць многа лішняга, набалбатаць. Не вер яму: ён наталдоніць тое, чаго і на свеце няма.
77 👁