Андронавічы Віц. Прынясла атрэпы ды пазатыкала дзіркі ў хляве. Сарокі Глыб. Параўн. абмялкі. АТРУІЦЬ зак. Атруціць. Мо яна мяне атруіць хацела? Замхава Глыб. АТРЭПЫ гл. АТРОПКІ АТРЭЧНЫ прым. Не такі, як іншыя, асаблівы. Во дзе атрэчная баба, усё ў яе не так, як у людзей. Драбаўшчына Глыб. Такія цяпер дзеці атрэчныя сталі, только тукаеш на іх, як на ваўкоў. Жары Рас. // Недарэчны. Да чаго ж я не люблю цяперашняй моды, такая яна атрэчная. Арэхаўна Уш. АТРЭЧЧА аг. Чалавек упарты, наравісты, які нікому не падпарадкоўваецца. На мінулым тыдні як паляцеў з матацыкла, я думала, шыю зломіць. Але ж такоя атрэчча, усё раўно ездзіць. Марынцы, Тараскі Чаш. АТСТОЙ м., адз. 1. Сметанковы слой, які здымаюць з верху кіслага малака. Малако слівалась у атстойнікі, а патом снімаўся атстой. Скрыпкі Гар. 2. Асадак. Верх злей у чашку, а атстой выллі вон. Двухполле Гар. АТСТОЙНІК м. Пасудзіна для адстойвання малака. Добра зараз – пайшоў у магазін, а там табе й малако, і смятана, і тварагі, а смятану раней у атстойніках атстайвалі, масла ў маслабойках калацілі; бывала, ад сілы аж хрэст ламаўся. Гунчанкі Віц. Не забудзься атстойнік у ваду паставіць, а то малако скісніць. Мікалаёва Міёр. АТСЫРВАЦЦА незак. Плеснець. Атсырваіцца хлеб. Магуны Паст. АТТУДАВА прысл. Адтуль. Аттудава прышла гэта туча. Бігосава В.-Дзв. АТЫМАЛКА, АТЫМАНКА, АТЫМКА, АТЫМАЧКА, АТЫМАШКА гл. АДНІМКА АЎДОТКА ж., заал. 1. Азёрная рыбка, род дробнай плоткі. Аўдотка добра ловіцца на матыля. Грынькі Чаш. 2. Удод. У аўдоткі чубок есць. Павяцце Міёр. АЎСЕЦ м., бат. Аўсюк; пустазелле, падобнае на авёс. Аўсец і ў жыце расце. Асташэва Лёзн., Рацькава Уш. АЎСЯНКА ж. Аўсяная салома. Аўсянку з сенам мешаем, дык каровы лепі, як адно сена, ядуць. Азярцы Глыб., Вялікі Поўсвіж Леп., Краснаполле Рас., Дуброва Шум. АЎСЯННЕ н. Аўсянішча; поле, з якога сабраны ўраджай аўса. Гані авечак на аўсянне. Горкі Шум. АЎТОБУСНІК м. Вадзіцель аўтобуса. Дык брат усё жыццё аўтобуснікам адробіў. Расходня Сен., Валожанкі Шарк. АЎЦАЁД м. Воўк, які бярэ авечак. Аўцаед апасны воўк. Так