Журавы ў вырай полудзінь панясьлі. Прыказваюць сяляне, калі бачаць, што журавы лятуць у вырай, бо тады дзень ужо малы й даволі есьці два разы на дзень. Жураў зь цяплом, а ластаўка зь лістом. Сялянская заўвага аб часе прылёту з выраю журава й ластаўкі. Жыве з плеч ды ў печ. Калі нехта жыве толькі сяньняшнім днём.Калі апошняя сарочка падралася, дык ён кідае яе ў печ і толькі тады думае аб другой. Жыве прыпіваючы. Прыказваюць, калі чалавек жыве ў шчасьці. Жыве, як сыр у масьля купаіцца. Прыказваюць, калі чалавек жывеў вялікай выгодзе. Жывём як брацьця, а рахуімся як жыды. Прыказваецца аб тых, якія жывуць міжсобку дружна ды за паслугі адзін аднаму аплачваюць, каб нікому ня было крыўдна. Жывём, як гарох пры дарозя — хто йдзе, той і скубе. Прыказвае той,каго з усіх бакоў крыўдзяць. Жывот аж трашчыць, а глытаўка яшчэ-б ела. Жартуюць госьці,калі пад'елі, а на стале застаецца яшчэ шмат смачной ежы. Жывоя кепства. Прыказвае той, каго ўвачавідкі ашукваюць. Жывы-ж у зямлю ні палезіш. Прыказвае той, кажу блага жывецца, але й ня ўміраецца. Жывы жывоя й думая. Пакуль чалавек жывы —хоць можа й стары — але думае далейшай рабоце й аб сродках на жыцьцё. Жытні колас вядзе голас. Калі нехта пад'еў жытняга хлеба, дык яму й песьні на вуме, а ад жыдкой заціркі ці мяцьва не пяецца. Жыць то весіла, ды есьці нечага. Прыказваюць бедныя мяшчане,або сяляне, якія трапілі на жыцьцё ў места. З За аднаго бітага (вучонага) двух нябітых даюць дый то ні бяруць. Прыказваюць гэтак, каб надаць павагі й пашаны адукаванаму чалавеку. З аднаго вала дзьвюх скур ні дзяруць. Прыказваюць супроць вялікіх падаткаў ці вялікага зьдзірства. Загляня сонца й у наша ваконца. Гэтак цешаць сябе бедныя людзі. Загнаў у казіны рог. Калі нехта паставіў іншага ў нязвычайна цяжкое палажэньне. Заднілася ў роця. Прыказваюць, калі галодны з жалю ці з страху ня можа праглынуць ежы.