Здароўе. Хваравітасць 131. Змага — змога, сіла; бяга — тут: жвавасць. 140. Не ручайся, што не заснеш. 149. Пярына — пяро птушкі. 151. Знявечаны, паранены. Вобраз навеян евангельскай легендай пра распятага Хрыста. 153. Настолькі схуднеў чалавек. 174. Хварцы — хворыя. 175. Прыклікі — тут: прычыны; хваробу можна «наклікаць» па сваёй віне. 198. Паклякае — сагнутае. 199. Гойная — тут: якая гоіцца, залечваецца. 214. Хароняць — тут: берагуць, ахоўваюць. 220. Вор — мех. 222. Скоіцца — скуецца або звяжацца (польск. skojarzać — злучаць, звязваць). 223. Пра хваробу, якая хутка праходзіць. Тут было сказана пры апёку рукі (заўв. збіральніка). 226. Хараваць — хварэць. 232. «Адсыланне» хваробы, характэрнае для замоў. 244. Відаць, пра сухоты, якія да нядаўняга часу яшчэ былі амаль невылечнай хваробай. 246. Удуха — удушша. 250. Гнятуха — тут, відаць, разнавіднасць трасцы або ліхаманкі, якая ў даўніх народных вераваннях увасаблялася ў вобразах 12 сясцёр-трасавіц (гл.: С. А. Токарев. Религиозные верования восточнославянских народов XIX — начала XX века. М.— Л., 1957, стар. 100—101). 256—257. Кароста — заразная скурная хвароба, якая была пашырана з-за дрэнных санітарна-гігіенічных умоў дарэвалюцыйнай вёскі. 261. У бядзе не цвечыцца — тут: бяды не ведае, не прывучаецца да яе (польск. ćwieczenie — практыкаванне, навучанне). 267в. Заўрадзела — зашкодзіла (рус. завредило). 275. Векі — тут: старыя гады. 276. Возьме за векі — састарэеш. Маладосць. Старасць 332. Сквар — тут: цяпло. 339. Барвіцца — фарбавацца. 348. Пра чалавека, «якому пераваліць за пяцьдзесят год» (тлумач. выканаўцы). Розум. Кемлівасць. Дурасць 352. Памыснасць — кемлівасць (польск. pomysłowość). 407. Гвязды — зоркі. 422. Тэмпы — тупы (польск. tępy). 447. Лядашчык — злы дух; з розуму спаўся — страціў розум. 454. Лэпска — разумна, кемліва (польск. łebski — разумны, здагадлівы).