ДУРАНЬ м. □ Дурняў не сеюць, не родзяць, яны самі прыходзяць. ДУРНІЦЫ мн. Кусцікавыя расліны, якія растуць у нізкіх лясных мясцінах. 2. Ягады гэтых раслін; буякі, дурніцы. ДУРОНІК м. Свавольнік, гарэза, дураслівец. Дуронік наш малы, хопіць бегаць, аж спацеў бегаючы. ДУРЭЦЬ незак. Сваволіць, гарэзаваць, дурэць. Ванік, не дурэй. ДУШКА ж. □ Як да падушкі, так і без душкі. ДЫКЛЯРАВАЦЬ незак. Абяцаць. Як жа, ён дыкляраваў, ад свайго слова не адступіцца. ДЫМКІ мн. Узор у форме квадратаў на саматканцы, вытканай у два або ў чатыры ніты. Яшчэ бабуля наткала ў дымкі скацёрак, ручнікоў. ДЫРДА, ДОРДА ж. экспр. Гультайка, лянівая жанчына, дзяўчына. ДЫРДОЛІЦА ж. экспр. Тое ж. Е ЕМІНКА ж. Бульба, адабраная для харчавання. Сёлета емінкі вялікі засек поўны насыпалі. ЕМІННЫ прым. Прызначаны для спажывання. Не ўрадзіла ў нас сёлета бульба, емінной зусім мала. [Пры пераборцы бульбу раскладвалі на тры гатункі: дробная, семянная, еміная]. ЕХАЦЬ незак. ◊ НА <ЧУЖЫМ> ГАРБУ Ў РАЙ ЕХАЦЬ. Жыць за кошт каго-н. Ён прывык на чужым гарбу у рай ехаць. ЕШЧЫ прым. Непераборлівы ў ядзе, з добрым апетытам. Свінні у мяне у гэтым годзе добрыя, ешчыя. Ж ЖАНІЦЬ зак. □ Без мяне мяне жанілі, я на млыне тады быў. ЖАНЧЫНА ж. □ Жанчына лепей, чым матчына. ЖАРА ж. ◊ НІ НА ЖАРЫ НІ НА ВАРЫ. Пра стан заклапочанасці, турботы, клопату за блізкага чалавека, выра