СІКОСЬ-НАКОСЬ, прысл., экспр. Абы-як, крыва. Дзвэры ўставілі сікось-накось – ні одчыніць, ні зачыніць. СІЛОС, м. Вінегрэт. Раней робілі сілос на вэселле, а цепэр так ніхто і не называе гэты салат. СКАДАВЭЦ, м. Клінападобны мяшочак для адціскання сыру, тварагу. Подзержыно скадавэц, я выллю оттопленэ молоко. СКАЧКІ, мн. Дзіцячая гульня: канец палачкі, якая пад нахілам вытыркаецца з ямачкі, удараюць большай палкай, імкнучыся хуткім ударам адбіць у паветры палачку як мага далей ад сябе. Зарэ пабачым, хто ў кого выграе ў скачкі. СКІНУЦЬ, зак. Зрабіць аборт. Молодая была да скінула дзіця, і осталаса одна: ніхто ее замуж не ўзяў. СКІНУЦЬ, зак. Скласці. Скінулі сено ў стожок. СКІРГІТАЦЬ, незак. Скрыгатаць. Не скіргічы зубамі, бо нехорошымі стануць. СКІРДА, ж. Сціртa. На колхозном полі кругом стояць скірды. СКЛЕПОВАННЕ, н. Скляпенне. Склепованне ў лёху трэснуло, коб хоць не обвалілос. СКЛЕПОК, м. Зломак. Знайшоў, чым хваліцца: не мотоцыкл, а так некі склепок. СКЛЕЦЬ, незак., экспр. Мёрзнуць. Надоела такая робота: склей кажды дзень на холодзі. СКЛЕЦЬ, незак., экспр. Жыць адзінока ў хаце. Роз'ехаліса дзеці хто куды, а мне трэба склець одному ў хаці. СКЛОБІЦЬ, незак. Зачышчаць. Трохі посклобіў шклом ручку ў сокеры. СКЛОБКА, ж. Скобля. Хочу трохі очысціць склобкой кору з дзерэва. СКОПЭЦ, м. Капец. Бульбу на насенне засыпалі ў скопэц. СКОРКА, ж. Скарынка. Смачна скорка з белого хлеба. СКУБЛІЦЦА, зак. Скудлаціцца. Скубліліса косы пыд хусткой. СКУНДЗЯБЛЕНЫ, прым. Згорблены, сагнуты. Седзіць старая Тэкля кэле хаты на табурэццы, такая зморшчаная, скундзябленая ўся. СКУПЭРДЗЯЙ, м., неадабр. Скупы чалавек. У гэтого скупэрдзяя зімой лёду не допросішса. СЛЕПАК, м. Сляпень. Слепакі заедаюць коня. СЛЕПЦЭ, мн. Жмуркі. Хто будзе грацьу слепцэ?