ОДПУСЦІЦЬ, зак. Прадаць. Одпусцілі два мэшкі мукі ў лаўцы. ОДТАРАСКАЦЦА, зак., экспр. Адчапіцца ад каго-небудзь. Прычэпіўса з своімі байкамі – ледзь одтараскаўса. ОДТУХНУЦЬ, зак. Спасці, зменшыцца (пра пухліну). К вэчору нога одтухла. ОДШЧЫКНУЦЬ, зак. Адшчыпнуць. Одшчыкні трохі булку, я попрэбую, ці смачная. ОЗЕРЦЭ, н. Азярцо. Кэле лесу е невэлікэ озерцэ, і там можна рыбы наловіць. ОКОЧ, прысл. Даўно. Окоч вон пошоў, мо ўжэ недзі на Борках будзе. ОНОШЧО, прысл. Толькі. Оношчо сонцэ ўзышло, ек вышлі з хаты. ОНЬ, часц. Вось. Онь там на ўслончыку лежыць молоток, подай мне его сюды. ОНЬШЧО, займ. Вось што. Думалі, будзе ек лепш, а оньшчо получылосо. ОПУДЗВІЛО, н., пераносн. Неахайны чалавек. А чого гэто ты, опудзвіло, людзей смэшыш? Ці ж тобе нельга чысцейшую одзежу опрануць? ОСЕРЭДОК, м. Частка вуліцы. На нашом осерэдку ў каждой сем'е дзецей багато было. ОСЫРЫЦЬ, зак. Пакінуць. Осырыў жонку з дзецьмі, а сам недзі волочыцца, бы собака, по свету. ОТРУЦЯК, м., лаянк. Атрута. Отруцяка я тобе дам, а не гарэлкі. ОХОТНІК, м. Аматар чаго-небудзь. Андрэй з молодых лет охотнік до рыбалкі. ОЧАМРЭЦЬ, зак. Учадзець. Дыму нашло столькі з грубы, шчо очамрэць можна ў хаці. ОЧЭПКА, ж. Почапка. Прывязала очэпку до мэшка і прынесла за плечыма онь колькі зелля свінням. ОШКУРЫЦЬ, зак. Абкарыць. Роботы хватае: трэба ошкурыць дзерэво на хату. ОШЛАПІЦЬ, зак. Пакласці бярвёны ў зрубе паверх вокан. После поўдня ошлапілі струба. ОШОЛОМОНІЦЦА, зак. Закружыцца (пра галаву). Вышла з машыны да так ошоломоніласа, шчо не знала, у які бок іці. ОШУТРЫЦЬ, зак. Выявіць, убачыць. Тут я ошутрыла – нема грошэй, якіе лежалі ў прыскрынку.