ТУХМАЛКА ж. Твар. Табе за гэта толькі ў тухмалку даць. УВАВУЛІЦЬ зак. Украсці. Нехта шувавуліў маю вешч, воўжо й нет. УЁДЫВАЦЬ незак., экспр. Есці са смакам, заўзята. Голодны быў, паставіла місу, як пачаў уёдываць, аж міла було глядзець. УЛОГАМ прысл. Доўга, не варушачыся (сядзець). Улогам сядзіць калі цілівізара, не атарваць. УМРОІЦЦА зак. Прыйсці ў галаву. Вот умроілася мне гэта, і ўсё думаю і думаю. УПАСЦІ зак. У выразе: пакуль раса на корч не ўпала – пра доўгую, зацятую працу. Работай, пакуль раса на корч ні ўпала. УРАБЁЦЬ зак. 1. Змярцвець, анямець (ад жаху, моцнай збянтэжанасці). Я аги урабеў, такоя пачуўшы. 2. Разгубіцца. Ён ні ўрабеіць, выдзіць добра з любога здарэння, разберыцца у любым жызнінным дзелі. УРАГЛІВЫ прым. Знерваваны, капрызны. Які ураглівы рабёнак. УТОПЫВАЦЬ незак. Даглядаць, дагаджаць. Жонка утопывала каля хворага, даглідала яго, як магла. ХАБАРЫЦЦА незак., асудж. Трохі задавацца, важнічаць, выкручвацца перад кім-небудзь. Не хабарыся, дзеўка, не выкручывайся перад гэтым мальцам. ЦЫРЛЫ толькі мн. У выразе: на цырлах хадзіць – фанабэрыцца, важнічаць, выказваць пагарду да каго-, чаго-небудзь. А гэтат усё на цырлах ходзіць, усё да ўсіх з пагардай. ЦЯЦЬ зак. Ухапіць. Толькі што ліжаў на стале кавал сала – і нету: як кот цяў. ЧАЛЁЦ, -льца м. Член сям'і, калектыву. Клямку ні падзялілі ў хаці, алі ні ўрабелі кемныі чальцы сям'і. ЮДЗІЦЬ незак., неадабр. Падманваць, гаварыць няпраўду. Не юдзі, чалавеча, кажы, як там усё было, чыстую праўду вылажы