В.М. Філосаф ТЭКСТЫ З КАМЯНЕЦКАГА РАЁНА Расказвае Гук Вера Карнілаўна, 1932 г.н.; запіс зроблены ў 2007 г. у в. Крыўляны Вясельны абрад Вэчэр пэрэд свадьбою, в суботу, жыніх ідэ ду нывесты, мае з субою уднуго хлопця, якій называіцце дружко. В нывесты робат курувая і спывают пісню: Ой, ішлі-ішлі курувайныці гурою, Ой, ныслі-ныслі пу мысці [місцы] мукі з субою; Ой, ішлі-ішлі курувайныці гурою, Ой, ныслі-ныслі копу [60 штук] яець з субою. Дывчата місят курувай, нывеста стуіт кулу дэжкі з свічкую. После курувай робат на стулі, дывчата робат гускі [фігуркі – упрыгожанні для каравая]. Спывают пісню: На дубовым століку дуругі тувар місят, Гэтэ [імя нявесты] курувай, Гэтэ іі заслужэнька. Заслужыла, маты, ны за ручок [годзік], Ны за два, ны за дві гудынонькі [гадзіны], А з малэі дытынонькі. После туго, як замысылі курувай, стула мыют рукою і полівают вудою. Дывчатём трэба вынысты воду і выліты іі на квіткі, в садок, на тое місце, дэ ныхто ны ходыт. Але кулу пурога стуят хлопці і хочут убліты дывчат тэю вудою. Дывчата, выліваючы воду, спывают пісню: Выліім вудыцю на хмыліцю, Хай вудыця ліецця., А нашым мулудым добрый быт выдэцця. У той час, як дывчата робат квыткі, спывают таксамо пісню: Ой за гуродом зымная [халодная] роса, Ой там худыла [імя нявесты] боса, А за ею [імя жаніха] ходыт,