І. П. Чыгрын
З ЛЕКСІКІ ВЁСКІ ЧАМЯРЫ
СЛОНІМСКАГА РАЁНА
АБЖАЦЦА зак. Кончыць жніва. От абжацца толькі збольшаго, там вальней дыхнем.
АБЛІВАНЦЫ мн. Гумовыя чаравікі. Такія спрытныя абліванцы я сабе купіла — і цёплыя, на байцы: цяпер то ўжэ не прамокня нага. Адзень абліванцы — дождж ідзе.
АБЭРЖА ж. Нешта вялікае, нязграбнае, пасудзіна часцей за ўсё, але і пра чалавека, пра жывёлу могуць сказаць тое ж. Куды ты гэтую скрыню ў сені валачэш, абэржу такую, усе сені заваліш. Абэржа — ні кабыла.
АД'ЯДА ж. Згрызоцце, здзек. Ад'яда адна, колькі ты ў мяне будзяш пытаць адно і тоё ж. Як я ні старалася, а зрабіць нічого ні магла — толькі ад'яда сэрца.
АЦОЎКНУЦЬ зак. Абрызгнуць. Малако ацоўкло — я яго піць ні буду.
БАБОК м. Лугавая расліна, расце на мокрых мясцінах. Якая там трава? Адзін бабок парос.
БАРМАКІ мн. Густыя жалезныя вілы грузіць каменне, буртаваць бульбу і інш. Ні забудзь бармакі ўзяць, будзям каменё з канюшынішча звозіць.
БАЎЦІЦЬ незак. Заганяць боўтам рыбу ў сачок. Сёня па рыбу пайдзем. Я застаўляць буду, а ты — баўціць.
БЗДОР м. Здор. А дзядзько любіў бздорам блінцы мазаць.
БІНДЖУР м. Аб'едзенае сцябло расліны, дрэўца. Вунь убіліся каравэ ў агарод, усе картоплі рэсцілі, адны бінджурэ пааставаліся. Столькі гічаня карові дала, хоць бы бінджур адзін пакінула — з такім смакам усё з'ела.
БЛАШЧЫЦА ж. Клоп. Развяла блашчыцаў — жыця німа.
БЛЫНТАЦЦА незак. Сноўдацца, таптацца; блытац-
86 👁