Старонка 175
◀ / 289 ▶
ДЖЫГ. Пра раптоўны апёк, удар. Крапівыю джыг пы ныгах. Рімушком джыг, ён і ні замеціў хто. ДЖЫГУНЬ. Пра раптоўны апёк крапівой. Крапіва яго джыгунь, як пуля выскычыў. ДЗВІГ (дзьвіг). Пра перасоўванне. Кажыцца, ціхінька пріхінуўся, а стол дзьвіг, усё пырызьлівалыся. ДЗВІГУНЬ (дзьвігунь). Тое ж. Дзьвігунь сундук ны нагу яму, пальцы рызыдраў. ДЗЁР (дзёрь). Пра ірванне, шморганне. Морквіну дзёрь, ціціва атырвалыся, а морква сядзіць. ДЗЁРГ (дзёрьг). Тое ж. Нехта аттуль за ручку дзёрьг, дзёрьг. Пывадок дзёрьг і пышла пы ірях. ДЗЁЎБ. Пра дзяўбанне. Куріца дзёўб яго ў паліц. Ціпляты падойдуць, дзёўб, дзёўб мяшок. ДЗІНЬ. Пра гук разбітага шкла. Вадою ды ны лампу, сьцякло дзінь — треснула. ДЗОГ. Пра гойсанне, свавольства. Ды самыя поўнычы тута насіліся дзог, дзог, дзог. ДЗУГ. Тое ж. Адзін за дным дзуг, дзуг, бегыюць, адурюваюць. ДЗЫГ. Пра беганіну з мэтай пажывіцца. То ў адну хату дзыг, то у другую — во яе зыняція. ДЗЫН. Пра гук звону, разбітага шкла. Званочык там дзын, дзын. Сьцякло ў вакне дзын і рассыпылыся. ДЗЫНК. Тое ж. Тама ўсё уремя нешта дзынк, дзынк. Стыкан дзынк і німа. ДЗЮБ. Пра дзяўбанне, імітацыю дзяўбання. Ціплёнык зь ійца вылупіўся і ўжо ны ныгах дзюб, дзюб. Носым дзюб ап стол. ДЗЯРАБ (дзіряб). Пра піццё спіртнога. Адзін стыканчык выпіў, а ўсьлед і другея па рюмычкі дзіряб. ДЗЯЎБУНЬ. Гл. дзёўб. Пятух дзяўбунь у нагу, малый у крік. ДОРГ (дорьг). Пра шморганне, нарыванне. Карова дорьг к сабе вярёўку, я і пыляцела. Ныга нырываіць дорьг, дорьг. ДРАГ (дряг). Пра бег (жывёлы). Увесь табун дряг у атаву к Пархвеныхвым кустам. ДРАП. Пра драпанне. Ета ці ня кошка драп, драп зы дзьвірямі. Пра ўцёкі, імклівы бег. Максім топ ныгамі к яму: злаўлю, дык ён драп у бірізьняк. ДРОГ (дрёг). Пра дрыжанне, трасенне. Ідзець дрёг,
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
77 👁
◀ / 289 ▶