Старонка 64
◀ / 106 ▶
ВЫЖЛА ж., перан., асудж. жанчына (хітрая). Выжла гэтая праклятая (Агародня, Добр.). ВЫЖЫМКІ толькі мн. макуха. А выжымкі ідуць на корм (Стаўбун. Ветк.). ВЫЗВЕЗДЗІЦЬ зак. вызарыцца. Глянь на неба, як сёдні вызвездзіла (Гарадзец, Раг., тое ж: Холмеч, Рэч.; Ручаёўка, Лоеўск; Лучын. Раг.). ВЫКАБЛУЧВАЦЦА незак. выкручвацца, выхваляцца. І чаго ён выкаблучваецца (Перароў, Жытк.); А ты ўсё выкаблучваешся (Навасёлкі, Петр.). ВЫКАЛАТ м. абмалот. Заўтра трэба зрабіць выкалат (Багданавічы, Карм.); салома. Сусед прывёз добрую ахапку выкалату для подсцілу (Багданавічы, Карм.). ВЫКАЛУПЛІВАЦЬ незак., перан. выматваць, атручваць. Што яна мне душу ўсю выкалуплівае (Быч, Карм.). ВЫКАНАХАЦЬ зак. выпрасіць. Прасіў, прасіў, чуть выканахаў — во які чалавек (Быч, Карм.). ВЫКАРЧАВАННЕ (выкарчыванне) н. выкарчоўванне. Выкарчаванне дзераваў і пнёў рабілася бульдозерам (Пагост, Жытк.); Выкарчыванне ціпер добра ідзець (Марозавічы, Б.-Каш.). ВЫКАТ м. дэкальтэ. Міронава выкат вялікі здзелала (Маркаль, Жлоб.). ВЫКАТАЦЬ зак. забраць. Я ў цебе выкатаю да грама (Палессе, Чач.). ВЫКУРЫЦЬ зак. напаліць (печ). Выкурыць печ няма часу (В. Нямкі, Ветк.). ВЫМЯРХАЦЦА зак. прагаладацца. Быстра ты ўжо вымархалася (Быч, Карм.); Дзіва што на касьбе вымірхаліся (Харашоўка, Добр.). ВЫНАСАК м. зносак. Вынасак, ён маленькі і потым знай, што курыца ўжо ня будзе несціся (Халочча, Чач.). ВЫНОСІСТЫ (вынослівы) прым. высокі, тонкі. Ета дзерава выносістае (Неглюбка, Ветк.); Сасну вынослівую прывезлі (Стаўбун, Ветк.). ВЫПУСТАК м. пярэзімак. Яшчэ яна была выпусткам, а ўжо ацялілася (Грэбень, Жытк.). ВЫРВА ж. яма (ад дажджу). Дождж — залівень пайшоў, усю зямлю знясло, вырву такую здзелаў (Быч, Карм.)/вір. Чалавека ў вырву зацягнула (Бабовічы, Гом.). ВЫРУБ м. зруб. Выруб у нас не вельмі высокі
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
81 👁
◀ / 106 ▶