Старонка 53
◀ / 106 ▶
ВАТНІКІ толькі мн. штаны (ватныя). У ватніках добра зімой у лес па дровы ездзіць (Рафалаў, Браг.). ВАТОЎКА ж. фуфайка. Ватоўку толькі для свята блюдзеш! (Быч, Карм., тое ж: Запясочнае, Маз.; Капань, Рэч.; Раманавічы, Гом.); А гэта ватоўка табе вельмі кароткая (Зладзін, Маз.); Хоча мая дзеўка сабе яшчэ ватоўку зрабіць (Буйнавічы, Маз.). ВАТРУБЯНКА ж. вантрабянка. Каўбаса добрая, а мая дачка прасіла прыслаць ёй ватрубянку (Навінкі, Калінк.). ВАТРУСІЦЦА незак., зневаж. сланяцца. Не ватрусся тут (Стаўбцы, Ветк.). ВАТЭТАЧКА прым. маленькая. Была ватэтачка, а прыехала, то ўжо за маці большая (Перароў, Жытк.). ВАЎКА ж. балячка, нарыў, рана. Каб ты толькі ведала, як баліць мая ваўка (Жгунь, Добр.); Баляць у яго беднага ваўкі, ажна плача (Махновічы, Маз.). ВАЎКАВАТЫ прым. злосны, сярдзіты, хмуры. Вось нейкі ваўкаваты стаў (Навасёлкі, Петр.). ВАЎКАЛАКА ж. ваўкалак. Кажуць усе, ён мо ваўкалака (Холмеч, Рэч.); ваўчыца. У піліпаўку ваўкалака раз па дзярэўні хадзіла (Неглюбка, Ветк.). ВАЎКАРЭЗІНА ж., груб. крык (на каня). Но-о! Ваўкарэзіна ты. Хіба дубца на цябе вазьму, будзеш бегці (Успалішчы, Жлоб.). ВАЎКАЎНЯ ж. хата (халодная, пустая). У тваёй ваўкаўне зімою хоць сабак ганяй (Галубіца, Петр., тое ж: Заспа, Рэч.). ВАЎКАЧЭЧА ж., толькі адз. чарада ваўкоў. У піліпаўку за Дняпром заўсёды блукае галодная ваўкачэча (Заспа, Рэч., тое ж: Каравацічы, Рэч.; Перароў, Жытк.). ВАЎЧАЧЫ прым. воўчы. Ваўчачы след пайшоў у сяло (Забалоцце, Раг.). ВАЎЧУГА м. воўк. Апанас, як той ваўчуга, ходзіць па двару і ні з кім не гаворыць (Запясочнае, Жытк.). ВАШОЧЫЦЦА незак. валачыцца. Кіне ўсё і вашочыцца кудысьці (Піркі, Браг.). ВАШЧУРКА ж. яшчарка. Я так спужаўся ў лесе вашчуркі (Салтанаўка, Б.-Каш.). ВЕЗЕНКА ж. хустка (вязаная, баваўняная). Ету везенку мне сын прывёз (Шылавічы, Чач.). ВЕРАШЧАК м. верашчака. На верашчак да мяне сёння прыходзь (Лукі, Жлоб.).
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
81 👁
◀ / 106 ▶