БИРЮЧЬ м. татар., чалавек апавешчаючый крыкам па вуліцах і пляцох пастановы ураду; запаведнік, глашатай. БИСЕР м. дробныя шклянныя пронізні да дамскіх строяў; пацеркі. БИТЬ, біць, праць, лупцаваць, сечь, кокнуць, кокаць. За аднаго бітага семера нябітых даюць. Біток, разбіўны катлет. Біткі ў сьмятане; а так-жа крэпкае яйко. Бітка атыграная ўзятка у гульне ў карты. Бітун, задзіра, буян. Біцік, выбітый, дастаўшый лупцоўку хлапец. Перануў яго калом па галаве, а маскалі перацъ яго папліскаю (Сержп.) Лупцуй яго шэльму не шкадуючы. Наварачваючы з уніяцкай у рускую веру секлі розгамі, вадой адліваючы. Кокнуў кулаком па карку; чыста закокалі хлопца. БИВЕНЬ м., клык. БИТЮК, БИТЮГ м. сільны, цяжкі конь да перавозу цягараў—аргамак. БИЧЕВА ж. ценкая вяровачка да зьвязваньня, прывязваньня чаго; вяроўка скручаная з разсучаных старых, прасмоленых, снасьцяў—аборына, лейчына, вярчына, вярчопка. БІЕНІЕ ср. біцежа, біцьцё. Не біцьцё яго болесна, а зьнявага. Біцежа сэрца. Прылажы вуха да грудзей, то пачуеш як сэрца тукае. БІОГРАФІЯ ж. грэцк. жыцьцеапісаньне, жыцьцёпісь. БЛАГІЙ, болагі, добры БЛАГОТА ж. добрасьць, добраць болагасьць. БЛАГОСТЫНЯ ж. як прыналежнасьць чалавека: ласкавасьць, дабрадзейнасьць, спогад; аб рэчах: дар, датак, гасьцінец. БЛАГО црк. балазе. Балазе яны прышлі, а як бы не? (смл.). Балазе ён сказаў (смл.). Балазе багат, акткупішся. БЛАГОВИДНОСТЬ ж. прыстойнасьць. БЛАГОВОЛЕНІЕ ср. прыяйнасьць, зычлівасьць.