БЛАГОВОЛЬНЫЙ, дабравольны. БЛАГОВОННОСТЬ ж. вохнасьць. вохны, вотхнеўны. Вохны пах дымоў цім'янных. БЛАГОВОСПИТАННОСТЬ ж., якасьць, свомасьць добра выхованага; выхованьне. БЛАГОВРЕМЕННОСТЬ, учаснасьць, заўчаснасьць. БЛАГОВѢРІЕ ср., прававернасьць, прававітнасьць. БЛАГОВѢСТІЕ ср. апавешчаньне каму радасьці, радаснай навіны; апавяданьне праўдзівай веры; дабразьвесьцьця, дабразвесьлівасьць. БЛАГОВѢЩЕНІЕ, свята на ўспамін зьвеставаньня Дзеве Марыі (25 кавіка); Зьвеставаньне, Багавешчаньне. БЛАГОВѢСТ, звон у адзін, сярэдні, звон, -- прозьвесьць, БЛАГОГЛАСНЫЙ, мілагучны. БЛАГОГОВѢТ, баяцца і карыцца; карыцца ў нікчэмнасьці сваей перад высшым; выказываць каму безумоўную пакору і пашану; багавець. БЛАГОГОВѢНІЕ ср. мешаніна страху і пакоры; багавейлівасьць. БЛАГОДАРИТЬ каго дзякаваць. БЛАГОДАРЕНІЕ, ср. падзяка. БЛАГОДАРНЫЙ, ўдзячны. Ад удзячнага патомства. БЛАГОДАТЬ ж. црк. дар Духа Святога; помач сасланая звышы, да выпаўненьня волі Божай; прасьвяда. БЛАГОДАТНЫЙ напоўнены Духам Божым, воляй, сілай; даруючый шчасьце, дабро; шчасьлівы; прасьвядны. БЛАГОДЕНСТВО ср. шчаснасьць, памыснасьць, дабрабыт. БЛАГОДЕНСТВОВАТЬ, жыць шчасьліва, здавольна, ў дабрабыце.