БЕРЕДИТЬ, ятрыць; Разьятрыў старыя раны. БЕРЕЖЛИВОСТЬ, ашчаднасьць. Ашчаднасьць дае багацьце. БЕРЕЗА ж. дрэва Betula alba; бяроза, бярза, берка. Бярозавы брус. Берку пасадзіў пры хаце. Берка, такжа, бярозавы сок. Гора мужыкова ні колі не пад, есьць хлеба з беркай (Нікіфороўскі). БЕРЕЗОВИК, грыб, масьлюк, лапшак. БЕРЕМЕННОСТЬ, ціжарнасьць. Ціжарная кабета, пяты ўжо месяц ходзіць у цяжку. БЕРЕЧЬ, шчадзіць. Шчадзі каня ў дарозе. Шчадзі капейку на чорну гадзіну. Ён ашчадна жыве. БЕРЛОГА ж. ням., мярлог, лагво. Мядзьведжае лагво (мярлог). БЕРЦО ср. часьць нагі паміж каленам і ступой, зложанная з двох костак ва ўсю даўжыню і мяккіх часьцей, лытка; косьці: большая—пішчэль, меншая—гічэль. БЕСЪДА ж. ўзаемная размова, таварыская гутарка; бясёда, бясёдаваць, субясёднік; гутарка, гутарыць. БЕСЪДКА, лёгкі будынак для адпачынку; летамка, альтанка, БЕЧЕВА, шнур, шнурок, лямка, бічак, вярчопка. Цягнуць стругі на лямцы. Цэп прывязан да цэпавіла бічаком. Згортак зьвязуюць вярчопкай. БИБЛІОТЕКА ж. мейсца дзеля перахову кніг; кніжня, кніжніца—зьменшанае ад кніжня; так сама як ад кніга зьменшанае—„кніжыца“. БИБЛІОТЕКАРЬ м. кніграр. БИБЛІОГРАФІЯ, кнігапісь. БИВАК м. разпалажэньне войск або зборышча людзей часовае, пад адкрытым небам; табар, стан. БИНТ м. мэд. ням. повязь, павязка. БИРЮЗА ж. татар. непразрысты блакітны камень: туркус. БИРЮК м. татар., воўк, сірамаха.