АЛЬБИНОС м. лац. чалавек з прычыны хваробы скуры маючый белыя валасы і скуру, прычым вочы бываюць чырвоныя; альбінос белясымень, бялясасьць. АЛЬМАНАХ м. арабск. каляндар, штогоднік; альманах. АЛЬПАГА ж. саета, саетовы, саян жаночае адзеньне шытае з саеты. АЛЮВІАЛЬНЫЙ геолог.: прамыты вадоій, намыўны, наточны. АЛЮМИНІЙ м. хім. мэталь дабываны з гліны; аснова гліны, так сама як аснова жалеза іржа: алюмін, глінец. АЛЯПОВАТЫЙ, нехламяжы. АМАЛЬГАМА ж. хім. злучэньне, зьлітак другіх мэталяў з жывым серабром; залатую амальгаму робіць для пазалоты праз агонь; сьліба. Сьлібное золата. Сьлібмоўка, злучэньне мэталю з жывым серабром. АМБАР, АНБАР м. будынак для перахову збожжа, а часам і для другіх тавараў; клець, сьвіран (калі пры будынку маецца асьвер). АМВОН м. грэцк. падвышэньне для прамоўцы; амбона царкоўная, моўніца сьвецкая. АМПУТАЦІЯ ж. лац. адрэзаньне чэляса цела, адняцьце. Руку аднялі. АМУЛЕТ м. арабск. кудмень, кудменчык. АМУРЫ м. мн. франц. мілаваньнеся, мілосныя забегі; залецанкі, аморы. АНАХОРЕТ м. грэцк. пустэльнік. АНАѲЕМА ж. грэцк. царкоўнае пракляцьце, адлучэньне ад царквы; вылучэньне з грамады веручых; праклён, анатэма. АНГАЖИРОВАТЬ франц. прасіць, запрашаць, заручацца. АНГЕЛ м. грэцк. анел, анельскі, анёлападобны, аналодумны. На людзях анёл, а