Горст— Господин
ГОРСТАТЬ, гартаць, гарнуць, згарнаць.
ГОРШОК м. глыбокае начыньне з гліны рожн. формы; найменьня: гаршчок з шырокім верхам i вузкім выгбіста спусчаючымся сподам; гладыш с шырокім верхам i вузейшым, роўназвужаючыміся бакамі дном; стаўбун амфоравідай формы; гарлач з перахвачаным верхам; жбан форма гарлача але з аднэй ручкай.
ГОРЩЕЧНИК м, майстар які вырабляе з гліны начыньне, гаршкі; гаршкаль, ганчар.
ГОРЬКІЙ горкі, горкасьць, гарчыня, гарката гаркавы, гаркавата, горкнуць, гарчэць, гарчавець.
ГОРКЛЫЙ, які мае няпрыемны прагорклы смак; ўлкі, ялчэць, зьялчэць, пра?лклы. Елкае масла лой, сала. Елкі смаку пах.
ГОРЪТЬ, гарэць, гарэньне, гар, гаручы, гарэлы, гаркі, гарун, сугаркі; пал/цца, палуньне, пал к/, паліва, апал, упал.
ГОРЪН1Е ср. горы в а, палнасьць.
ГОРЪЛКИ, гульня у якой становяцца парамі, а адзін, спераду „гарыцьв, ловіць; сугаркІ, вугальн/, гарыпн/.
ГОРЯЧІЙ, крэпка нагрэты, напалены; гарачы, гарачлівы, гарачлівасьць, гарачэць,
ГОРЯЧНОСТЬ, свомасьць або стан, гарачага, спыхлівага чалавека; гарачнасьць, жарчыстасьць, ярасьць, запальчывасьць, палкасьць, ўспыхлівасьць, номарасьць.
ГОРЯЧИТЕЛЬНЫЙ напітак, гарачомлівы.
ГОРЯЧКА ж. агульнае запаленьне крыві ў чалавеку; гарачка, гаручка, агняв/ца.
ГОСПИТАЛЬ м. шпіталь.
ГОСПОДЬ м..даўней ужывалася ў знач. госп од i н, цяпер як эпітэт Бога; Госпад.
ГОСПОДИН м. выслоў ветласьці да другой асобы, зам. стар, „ г о с п о д ь ", ў значэньні: валадар, пан, гаспадар. Слова „ г о с п о д ", „ г о с п о д и н " аднаго i тагож парадку што i слова гаспадар, якое
Дадатковыя словы
агнявіца, вугальні, гарыпні, пал^ньне, паліцца, пра<?лклы
15 👁