КРАСІЛЬЛЯ, -я, н. Аздоба, упрыгожанне. Сьвятоя васільля, людзім красільля. Маластоўка Краснап. КРАСІН, -у, м. Газа. Ганна, налі ў лямпу красіну. Гарбавічы Касцюк. Наша ланпа чуць зеріць сяньня, верна, красіну мала налілі. Слаўнае Мсцісл. КРАСІР, -у, м. Газа. Пыдыражэў красір нешта, хуць ты сядзі вечырым упацёмку. Лешчынка Мсцісл. КРАСІЦЦА, дзеясл. Фарбавацца. Ні красіцца нешта пряжа, верна, краска плыхая. Палуж Краснап. КРАСІЦЬ, дзеясл. Аздабляць вышыўкаю. Буду красіць прылямку ў рубашкі. Хвёдараўка Краснап. КРАСКА, -і, ж. 1. Краска, кветка. Ікая прыгожая краска расьцець у лузе! Мсціслаў. Дзеці пашлі на луг і нырвалі красык. Ганнаўка Клім. Ірвіця, дзеткі, краскі — я вам спляту вянок. Гарбавічы Касцюк. [2. Фарба]. КРАСНААРМЁІЦ, -йца, м. Чырвонаармеец. Там нейкі краснаармеіц ідзець. Пірагова Мсцісл. КРАСНЫЙ, прым. Чырвоны. Красныя хлагі кыла хат вывісілі, знаць, сяньні празьнік. Арцёмаўка Міласл. Красныя карова ўтапілысь сяньні ў балоці, дык чуць выцігнулі. Бяседавічы Хоцім. Гырлянка цьвіцець красным цьветам. Пірагова Мсцісл. КРАСУВАЦЦА, дзеясл. Красавацца. Жывець сабе чылавек, красуіцца, а ты — сьвету божыга ні бачыш. Хвёдараўка Краснап. КРАСУЛЯ, -і, ж. Карова чырвонай масці. Сяньні наша красуля луччы пад'ела, тык і болі мылыка дыла. Бяседавічы Хоцім. КРАСУХА, -і, ж. Прыгажуня. Мыланка — дзеўка-красуха, за ёю ўсе хлопцы сохнуць. Шумячы. КРАСЫЧКА, -і, ж. Памянш. ад краска. Пылядзі, ікая красычка расьцець у жыці, сарві яе. Мсціслаў. А мыя ж ты красычка польныя! Зарэчча Мсцісл. КРАСЬНІНЬКІЙ, прым. Чырвоненькі. Усып ягыд чарніц у гарелку, дык іна станіць красьнінька, і піць луччы тады. Арцёмаўка Міласл. КРАСЬЦЬ, дзеясл. Красці. Абыноч хадзіў дровы красьць, а днём спаў. Старае Сяло Мсцісл. Яго нада атхлёпыць пы рукам, дык ня будзіць красьць. Слаўнае Мсцісл. КРАТЫЦЬ, дзеясл. Кратаць, рухаць. Можна яго і кратыць, але дужа асьцярожна. Лешчынка Мсцісл. КРАШЭЦЬ, дзеясл. Харашэць. Яна ўсё крашэіць і крашэіць, і старысьць яе ні бярэць. Палуж Краснап. КРЕПКІЙ, прым. Моцны, крэпкі. Стыкан ськінуўся сы стыла і ні разьбіўсь — во крепкій. Арцёмаўка Міласл. Ету шапку я шостый год ужо нашу, а ўсё яшчэ крепка. Бяседавічы Хоцім. КРЕСЛА, -а, н. Крэсла. Ён мне кресла пыдаў, сесьць пыпрасіў. Касцюшкавічы Краснап. КРІВА, прысл. Крыва. Кріва ты быразну правёў. Сапрынавічы Мсцісл. КРІВАПІЎЦА, -ы, м. Крывапівец. Ня йдзі ты ды Сазона: ён сь цябе скуру зьдзярець, крівапіўца такей. Ого, толькі пупадзісь яму! Шумячы. КРІВАСМОК, -а, м. Крывасмок. Коньчылысь ваша жысь, крівасмокі пріклятыі, пры саветых ня будзіш кроў смыктаць. Клімавічы. КРІВАСОС, -а, м. Крывасос. Ета ж Мыластоўскі куркуль, крівасос: уся акруга яго знаіць. Цівецкая Краснап. КРІВІЦЬ, дзеясл. Крывіць. Дос табе душою крівіць, раньшы іначы кызаў, а цяперь ужу нызад паехуў. Арцёмаўка Міласл. КРІВЫЙ, прым. Крывы. Крівы твой кій, як дуга, ці ты луччыга ні знайшоў, што такей вырызаў. Бель Бялынкав. КРІВЯНІСТЫЙ, прым. Крывавы, з кроўю. Сала нейкыя крівяністыя, с чаго б ета, га? Мануйлы Краснап. КРІК, -у, м. Крык. Ад вашыга кріку здурець можна. Канічы Касцюк. КРІКАВІНЬНЯ, -я, н. Жабіна ікра, жабурынне. З крікавіньня выходзяць гылывачыкі, а з гылывачыкыў — жабы. Лютня Краснап. КРІКНУЦЬ, дзеясл. Крыкнуць. Ён крікнуў, аж водгульля пы лясу пашло. Арцёмаўка Міласл. КРІНДАШ, -а, м. Аловак. Напісана тут нешта кріндашом, а што — ні прычытаю, сьцёрлысь. Залачоўка Краснап. КРІСЬЦЯНІН, -а, м. Селянін. Ік заедзіш у горыд, дык ні начуй у заезьдзі, а едзь у Дом крісьцяніна, там луччы. Арцёмаўка Міласл. КРІЎДА, -ы, ж. Крыўда. Кріўда вялікыя ў мяне была ны цябе, але серца ні камінь — адыйшло. Залесавічы Крыч. Ён такую кріўду скызаў мне ў вочы, што я аж зыплакыла. Слаўнае Мсцісл. КРІЎДЗІЦЦА, дзеясл. Крыўдзіцца. Дос табе ны мяне кріўдзіцца — німа за што! Слаўнае Мсцісл. КРІШТАЛЬНЫЙ, прым. Крышталёвы. Соль чыстыя, кріштальныя. Бяседавічы Хоцім. КРОВІ, -іў, мн. л. Менструацыя. Нешта крові ня йдуць у дзеўкі. Маластоўка Краснап. КРОК, -а, м. Крок. Ён сігаіць шпаркім крокам. Касцюковічы. КРОКВА, -ы, ж. Кроква, доўгая жэрдка, што кладзецца адным канцом на сцяну будынка, а другім — на кладзь. Пызыцігалі на пуню кроквы, січас паплёт будзім насьцілаць, а там і крыць можна. Хвёдараўка Краснап. Кроквы былі пыстаўліны вісока, паетыму і стріха крутая. Слаўнае Мсцісл. КРОМКА, -і, ж. Кромка, зрэзак ад матэрыі, край. Етый кромкый пыдпірязывыцца можна, іна тыкая ладныя. Шумячы. КРОПІЛЬКА, -і, ж. Памянш. ад кропля. Пылянь, як блішчаць кропількі на сонцы, што сьлёзы на лісьціках. Ушакі Чэрык. КРОПЛЯ, -і, ж. Кропля, капля. Утры нос, ато вунь ікая кропля вісіць. Ушакі Чэрык. КРОСНЫ, -сён, мн. л. Кросны. Кросны ў хаці стыяць, а ткаць некыму. Гібалы Касцюк. Пыставілі ў хаці кросны — будзім